Zoveel meegemaakt, haast niet te beschrijven.

Van vluchten afhalen tot rijden naar Spanje. Hulpgoederen brengen en honden (geadopteerde- en pleeghonden) mee terug nemen.

Reizen maken naar de shelters. Samen met mensen die in mijn hart zitten en die hetzelfde doel hebben. Ik heb denk ik wel duizenden verschillende honden gezien. Velen herken ik direct. Contact met heel veel adoptanten waarvan de honden en de mensen in mijn hart zitten.

Geholpen in de shelters, van honden wassen en poep scheppen tot zwaar gewonde honden zien binnenkomen en soms zien overlijden tot honden die te zwaar getraumatiseerd leken toch zien opbloeien in het juiste gezin. Dankzij geweldige vrijwilligers van GRH en de helden in Spanje. De protest mars in Den Haag met 500+ honden. Bezoek aan Europees parlement. Adviezen geven, PR, media te woord staan etc.

Maar bovenal zit GRH diep in mijn hart. Ik zal nooit het telefoontje vergeten waarin een vrijwilliger in Spanje vertelde dat voor het eerst een politieagent hen had gebeld. Een galgo op de snelweg hadden gevangen en zelfs water hadden gegeven  en gewacht hadden tot de mensen van de shelter er waren. Een kentering, langzaam maar er gebeurt iets. Zoveel honden gevonden, langs de weg etc

En zoveel zoekacties bijgewoond waar helaas de hond niet werd gevangen. Grote diepe emoties van honden die het niet gered hebben of in Nederland aan iets noodlottigs overleden zijn. Aankomsten van transporten. Alle ontmoetingen tussen adoptanten en honden. Huilende vrijwilligers in Spanje, omdat ze een hond die ze zagen lopen op straat niet konden meenemen simpelweg omdat er geen plek in de shelter meer was. Noodkreten van shelters.

Acties om geld in te zamelen. Samenwerken met andere organisaties. Geweldige wandelingen met zoveel rennende, heerlijk blije honden die hun thuis gevonden hebben. Mensen die weer afstand doen van hun hond. Sommigen omdat de hond toch niet voldoet aan hun vooringenomen verwachting, anderen omdat de match niet perfect bleek te zijn of om verdrietige persoonlijke redenen. Ondanks onze gedegen huisbezoeken zit er wel eens een mismatch tussen. Onze onmisbare pleeggezinnen waar menig hond een eerste echte kans krijgt. Failed fosters ofwel pleeghonden die nooit meer weg gaan. Tsja en wat is failed?? De hond is dolgelukkig dus wij dan ook. Ziektes die uitgebroken zijn in shelters. Pups overleden aan Parvo. Mensen die oordelen of veroordelen. Niet snappen wat we doen. Dus is het verhaal vertellen mijn grootste missie. Wat gebeurt er echt!

Ja het is wel eens om wanhopig van te worden maar er zijn altijd weer die momenten waarop je precies weer weet waarom opgeven geen optie is. Ik hoor vaak dat mensen niet snappen waarom een shelter met weinig geld een zwaar gewonde hond niet laat inslapen i.p.v. bijvoorbeeld laat opereren.

Tot het moment dat je zo’n hond ziet binnenkomen. Die je dan aankijkt en met zijn ogen vraagt help mij. Zo’n blik waar de wanhoop in staat of zelfs soms een lege blik is. Dan weet je precies waarom ze dan die beslissing nemen om toch te helpen. Ze hebben ons zo nodig. Oordeel en veroordeel niet zeg ik altijd en ik zeg ook als je het niet snapt ga mee. Zie met eigen ogen wat daar gebeurt. Na alles wat ik meegemaakt heb o.a. mijn bezoeken aan de dodingsstations weet ik dat ons werk zich zal voortzetten tot het moment dat het tij echt is gekeerd. Tot het moment dat het jagen met en het  mishandelen en doden van deze geweldige honden geen traditie meer mag worden genoemd en daardoor wordt gedoogd. Dáár moet eerst een einde aan komen, anders is ons werk nog niet overbodig.

Tot het moment dat Europa zegt dit kan en mag niet, strijden we door. Namens de honden en de shelters wil ik iedereen bedanken die samen met mij al die jaren gevochten heeft en zal doorvechten. Iedere dag zie ik mijn eigen honden genieten van hun leven. Dartelen door de tuin, heerlijk eten en een overdosis liefde krijgen. Dat gun ik ze allemaal en ik gun de mensen die ze daar ‘oplappen’ fysiek en mentaal te zien hoe happy ze hier zijn. Dus rest mij de vraag. Heeft u een foto waar uw hondenmaatje heel happy op is mail hem dan naar: info@greyhoundsrescue.nl

Graag met de naam erbij, de naam in Spanje. Het jaar van de adoptie en de code van de shelter. Ik zorg dat de foto bij de juiste shelter terecht komt en dat uw foto deze mensen weer moed zal geven om nooit op te geven. Zij redden en verzorgen de honden vaak maandenlang, gaan van hen houden…….en dan moeten zij ze afstaan. Een foto van “hun” hondje die nu gelukkig is, dat is de enige beloning voor hun zware werk.

Bedankt!!