Het is 21 januari 2018 en eindelijk is het zo ver. We staan op Schiphol te wachten op de aankomst van onze lieverd, onze Crunch. De tijd kruipt voorbij en dan denk je als je ziet dat het vliegtuig is geland…..”ja eindelijk, nu komt hij!”

Nou…….niet dus. Wisten wij veel dat het nog meer dan een uur zou duren? Natuurlijk leek het allemaal veel langer te duren maar eindelijk gingen dan de deuren van de aankomsthal wéér open. Natuurlijk waren ze daarvoor al 100 keer voor andere mensen open gegaan, maar dit keer…………..ja eindelijk! Twee benches. In een er van zat Crunch en in de andere Azabache. Zijn adoptante was natuurlijk ook op de luchthaven.
Oh wat was hij toen al prachtig, lief en een knuffelkont. Hij sprong heerlijk tegen ons op, kwispelend, knuffelend. Héél makkelijk liet hij zich zijn halsband en zijn tuigje om doen en om eerlijk te zijn………….als we nog niet verliefd waren geweest, dan waren we het daar op Schiphol wel geworden.
Na hem even bij te laten komen en een korte wandeling buiten op naar de auto en op weg naar huis. Dat was nog wel 2.5 uur rijden, dus wij en ook Crunch waren best wel moe toen we eindelijk thuis waren aan gekomen. Zelfs de eerste nacht ging al heel goed, eigenlijk kunnen we wel zeggen dat hij zich vanaf het eerste moment thuis voelde bij ons én…………….hij kwam al een paar weken later weer een vriendje tegen die hij nog kende. Want onze moeder heeft pup Banyan geadopteerd die van dezelfde shelter komt. Hij kwam half februari 2018 aan.

Nou ja, pup………hij is best wel groot en het heeft eerlijk gezegd niet zo héél veel maanden geduurd voordat hij zelfs groter was dan Crunch. Banyan lijkt heel erg op Crunch, hij is iets lichter op zijn kop, zijn snoet is ook spitser en de ogen zijn kleiner, maar Banyan is intussen op zijn max en steekt zelfs iets boven Crunch uit, dus geweldig grote hond. Gelukkig is Banyan niet zo breed en sterk als Crunch want anders was het soms echt zwoegen met die twee kanjers!

Crunch is echt een droom van een hond, super leerzaam en enorm lief naar iedereen, maar vooral naar kinderen. Katten lukte redelijk maar onze andere hond, Matz, is nogal fel op katten en Crunch heeft dit wat overgenomen zoals hij eigenlijk met alles doet (hij zou eigenlijk een prima papegaai zijn). Voor de rest heeft hij met ons al heel wat meegemaakt, bijna elke dag flink wandelen en minstens 1 keer in de week eentje van 3 uur. Regelmatig op bezoek bij zijn vriendje Banyan. Verder is hij mee geweest naar Frankrijk in de zomervakantie, dit was wel met een bang hartje en dat hadden we vooraf niet zo ingeschat.
Eigenlijk viel het nog wel mee, hij liep wel niet los, maar voor de rest was hij zoals thuis, alleen in de dorpjes zelf was hij echt oplettend en bij de kippenkraam dook hij als een blok naar beneden en bleef gewoon op de grond liggen, dus dat was toch voor ons even een beeld dat we nooit meer zullen vergeten en eigenlijk zelfs een soort throwback naar zijn verleden, dat deed wel even pijn maar voor de rest was het een super vakantie voor ons.

Crunch is onze grote lieveling en we kunnen ons werkelijk geen dag in ons leven meer voorstellen zonder hem.