Een aantal maanden geleden kwam Mogli, een kroelkip podencootje die door ons wel eens dappere Dodo wordt genoemd, bij ons in de pleeg. Al snel  paste hij zich goed aan in ons gezin, met onze andere honden enzovoorts.

Het duurde niet lang of hij kon al even met onze andere honden alleen zijn als wij niet in de kamer waren, echt alleen thuis samen met onze andere honden kostte iets meer tijd. En oh oh oh wat wilde die arme jongen graag aandacht en knuffels. Dat had hij in zijn verleden natuurlijk nooit gekend en in de shelter is er helaas geen tijd om de hele dag met hem te knuffelen.

Doordat onze dappere Dodo zo van knuffelen houdt, is hij ook enorm mensgericht. Hij is actief, héél slim en leergierig en daardoor had hij het ritme hoe alles bij ons in huis gaat snel door.

Qua favoriete ligplek houdt hij zich helemaal niet aan wat we ooit meegemaakt hadden. Hij ligt het liefst hoog, bijvoorbeeld op de rand van de bank. Maar hij is er ook dol op lekker dicht tegen een van ons aan te kroelen op bed. En spelen………….onze andere honden zijn wat rustiger dan Mogli, maar hij schrikt er niet voor terug de boel lekker wakker te schudden en hen op te jutten om gezellig mee te komen doen met spelen of gewoon baldadig overal naar te blaffen.

Manlief is zijn favoriete speelkameraad, want flink trekken aan een bal of een stuk touw of speels happen in zijn hand dat gaat bij hem wat uitgelatener dan bij mij.

Het enige wat Mogli niet leuk vind is opgetild worden en hij kan soms nog schrikken van onverwachte bewegingen en onverwachte harde geluiden, maar we weten zeker dat dat ook goed gaat komen.

Van lieverlee kroop Mogli bij ons diep in ons hart, we konden ons het leven zonder hem niet  meer voorstellen, dus werd een tijdje geleden pleeg veranderd in adoptie. Mogli heeft zijn forever home bij ons gevonden.