Vandaag gun ik jullie een kijkje in ons leven op een doordeweekse Ampa & Jimi dag. Een dag waarop weer duidelijk wordt hoe grappig en karakteristiek een windhond kan zijn. De omschakeling van enorm lui naar ontzettend snel. De uitgekookte trekjes en het hoge knuffelgehalte.

Kortom; welkom in de wereld die Jimi heet!

Een doordeweekse dag

07.30 – De “grote” baas gaat de deur uit. (Iemand moet tenslotte het geld verdienen) Ik draai mij nog eens om.

07.31 – Twee Terriërs en 1 Galgo bestormen op volgorde van grootte het bed en weten binnen enkele seconden mijn slaapplek tot “bezet gebied” te verklaren . Ik schik mij in mijn lot en probeer zo goed en zo kwaad als het kan tussen drie honden verder te slapen.

07.35 – “Zit die langneus nou mijn oor schoon te likken?”. “Getver!”. “Jimi!!!, HOU OP!”

07.55 – “Wat ruik ik nou?” Wie is er hier aan stinken?

07.57 – “Dit is niet normaal zeg!”. “Wat een rotte eieren lucht komt er onder die dekens vandaan.” Drie paar oogjes kijken mij onschuldig aan.

07.59 – Ik vertrek naar de woonkamer. De lucht is werkelijk niet te harden. Met recht een WINDhond dus.

08.14 – Na mijn vertrek uit de slaapkamer besloot de roedel met mij mee te verhuizen naar de bank. Terwijl ik mijn beschuitje met kaas naar binnen prop kijk ik ondertussen naar een toneelstuk genaamd: “De drie zieligste hondjes ter wereld die net doen alsof ze volledig uitgehongerd zijn en daarom heel graag mijn beschuitje willen hebben.”

8.15 – Ik trap er niet in!

9.15 – Tijd voor de ochtendwandeling. Gezien Jimi zijn ochtendhumeur (slecht) en zijn ochtendritme (heel traag) sloven wij ons in de ochtend nooit zo heel erg uit. Terwijl wij buiten aan alle kanten worden ingehaald door rennende poedels , de buurman met een geobsedeerde border-collie (“Waar is de bal?, waar is de bal?. Heb jij de bal? Bal, bal, bal. Ik moet een bal! Geef mij de bal!”) en een over actieve boxer ( “Wij gaan lekker 10 km fietsen! Kwijl, kwijl, lekker fietsuh!! ik ga lekker fietsen. Ga je mee fietsen? Nee? Waarom wil je niet fietsen? Hallo? Wil er iemand met mij fietsen?” ) sloffen wij in een heel rustig tempo naar de dichtstbijzijnde uitlaatplek.

9.35 – Het grasveld is nat.

9.38 – Jimi weigert te poepen op het gras. Het grasveld is te koud, te nat, te groen. Kortom: het grasveld is niet goed genoeg. We hebben nu officieel een code rood wat Jimi’s poep problematiek aangaat. Hij moet wel poepen maar wil dit niet op dit specifieke grasveldje doen. (Ook niet op een ander grasveldje trouwens. Hij heeft er gewoon geen zin in)

9.45 – De uitlaatronde dreigt een fiasco te worden. Ik weeg mijn opties af. Ik besluit hem op te tillen en hem in het midden van het grasveld te zetten.

9.49 – Jimi staat nog steeds midden op het grasveld.

9.55 – Hij staat er nog steeds.

10.00 – Ik til Jimi van het grasveld af. Er is niet gepoept. Blij huppelt Jimi weer richting huis. Missie geslaagd.

10.17 – Jimi poept voor de voordeur van mijn zeer onaardige overbuurvrouw. Werkelijk, alsof ze het aanvoelen. Ik ruim het uiteraard netjes op maar complimenteer Jimi voor zijn uitstekende keuze. Ik had het zelf niet beter kunnen doen.

10.30 – ONTBIJT! Gruwelend prak ik rauw konijnenvlees door zijn brokken. Geef mij maar een broodje kaas.

10.40 – Wild smakkend en boerend valt Jimi op zijn ontbijt aan. “Wordt het niets eens tijd voor wat tafelmanieren? ” vraag ik mij af terwijl ik naar mijn hond kijk. Alsof ik naar deel 4 van Jurassic Park aan het kijken ben. Echt!

12.30 – Het favoriete moment van de dag. De grote uitlaatronde. We worden opgehaald door column jimi1Corina en haar Ierse wolfshonden roedel. Gezellig met 2 Jack russels, 2 Ierse wolfshonden, 1 Galgo en een Tsjechische Teckel op naar het strand.

13.00 – Jimi krijgt zijn ADHD ren moment in de duinen. Prachtig mooi om te zien. Wat kan die jongen rennen zeg. Hij vliegt bijna over de duintoppen heen. We hebben nog net de tijd om snel alle kleine hondjes om ons heen te verzamelen. De meeste Galgo’s hebben een goed inschattingsvermogen als ze langs je heen rennen. Jimi behoort helaas niet tot die groep…..

13.10 – Wat een gezelligheid! Gina de Podenco sluit zich ook aan bij ons wandelgroepje. Jimi & Gina. Het zijn net twee stripfiguren als je ze zo samen ziet.

13.18 – IEEEKKSSS! Een naakte man in de duinen. “Jimi, kom terug!”. “Oh nee, toch he….” Meestal komt Jimi terug. Meestal….maar uiteraard niet als er een naakte man rondloopt. Gênant!!! Vrolijk kwispelend treft ik hem naast de naakte man aan. “Kijk eens wat ik gevonden heb vrouwtje…” .

15.00 uur – Thuis!. Eindelijk. De honden gaan slapen en ik zie kans om even snel boodschappen te doen.

16.15 – Jimi heeft Sidney haar mandje volledig uit elkaar getrokken (zie filmpje onderaan!). Maar dan ook volledig. Moet ik lachen of huilen? Ik kies voor lachen. Het is dan ook te grappig voor woorden. “Het mandje moest dood vrouwtje! Het moest dood! Levensgevaarlijk die loslopende manden hier in huis!”.

19.00 – De laatste wandeling voor vandaag. Het is heerlijk zacht weer voor de tijd van het jaar. Nog een paar maandjes wachten en dan lopen we voor de avondwandeling weer fijn op het strand.

20.00 – 23.00 Knuffelen met de hondjes. Ze liggen op , onder en naast mij op de bank. Wat een vrijkousen kunnen onze windhonden zijn. Zalig! Jimi zijn allerlekkerste plekje is net onder zijn oren. Hij maakt dan een zacht brommend geluidje als je hem daar kriebelt. En terwijl hij langzaam in slaap sukkelt duw ik stiekem mijn voeten onder zijn buik. Wat wil een mens nog meer? Slapende lieve hondjes op de bank en ook nog eens een prive-kruik voor mijn koude voetjes. Ik ben een tevreden mens.

Groeten van Ampa en een poot van onze Galgo : Jimi!