Een lieve podenca werd deze week zwaar gewond en kermend van de pijn gevonden door een nederlands echtpaar aan de kant van de weg. Dit is haar verhaal.

 

Iedereen die onze website volgt weet waar wij – en vooral de shelters waar we mee samenwerken – ons voor in zetten. Het weekend 22-23 september was er een vol diepe bezorgdheid en woede. Een lieve podenca van amper één jaar oud werd in de omgeving van Sevilla gevonden aan de rand van de weg. Zwaar gewond en kermend van de pijn. Of ze mishandeld is door een galguero die haar na zijn gruwelijke daden op straat heeft gegooid of dat ze door een of meer mensen is mishandeld weten we niet. Vast staat in elk geval wél dat haar verwondingen beslist niet alleen door een aanrijding met een auto zijn veroorzaakt. Ze wilden haar zo graag helpen en namen contact met ons op, waarna wij op onze beurt direct een van onze shelters om hun hulp hebben gevraagd en die werd vanzelfsprekend meteen gegeven.

Ze werd Hope genoemd en met spoed naar een speciale traumakliniek gebracht. Onderzoek, röntgenfoto’s en zware pijnstillers was het eerste wat werd gedaan. De specialist was geschokt vanwege haar ernstige toestand. Natuurlijk moest Hope eigenlijk met spoed geopereerd worden, maar ze was er te zwak voor en moest eerst gestabiliseerd worden. Ze had namelijk een ernstig hoofdtrauma (breuk in haar schedel), een borsttrauma waardoor het longvlies was geperforeerd, een zwaar buiktrauma (niet meer werkende dunne darm), een gecompliceerde breuk van haar heupje en aan de andere zijde was haar heupje uit de kom. Duidelijk werd uit de buikscan dat ze vreemde zaken zoals botten had gegeten. Ze spuugde ook enorm en kreeg daar medicijnen voor. We wisten al dat het kritiek was, ze had interne bloedingen en vanzelfsprekend was dat het grootste risico. Als de bloeding bij de longen niet zou stoppen, zou er een thoraxdrain volgen.

Hope werd voor de constante verzorging die ze nodig had op de intensive care afdeling van de dierenkliniek opgenomen. Ook moest ze aan de beademing. De nacht kwam ze goed door, hoewel de bloedingen in haar longen en buik nog niet waren gestopt. Wél was haar ademhaling al wat vooruit gegaan.

Zondagmiddag om 17.30 uur kregen we het droevige bericht dat Hope uiteindelijk bezweken is aan alles. De oorzaak van haar overlijden waren de enorm ernstige beschadigingen van haar darmstelsel. Ze kon het niet meer aan en is vertrokken naar een beter leven.

Spanje, het land van de zon, van de prachtige zee, de flamenco, de gastvrije mensen, het heerlijke eten………………..maar ook dit is Spanje. Rust zacht lieve Hope, jij hoeft nu niet meer te lijden.

Laat Hope het boegbeeld worden van het vaak onbeschrijfelijke leed dat jaarlijks naar schatting tenminste 50.000 Spaanse windhonden wordt aangedaan. Laten wij gezamenlijk actie ondernemen, zodat er eindelijk verandering mag komen in deze afschuwelijke, mens- en dier onwaardige toestanden. Helpt u ons alstublieft helpen.