We kregen vandaag het, zelfs in onze ogen schokkende, bericht van één van de shelters waar wij mee samenwerken dat zij in slechts vier maanden tijd al 70 honden uit de perrera hebben gered.

 

Zoals de meesten van u weten is de perrera letterlijk het laatste station voor een galgo. Op elkaar gepropt in een veel te klein hok, koud, nauwelijks nog iets te eten, vies of geen water zelfs, geen zachte kussens of zelfs kleedjes om op te liggen, bang en gestresst, want ze voelen wat er elke dag weer om hen heen gebeurt en wat er ook hen staat te wachten. En na 10 dagen komen de mannen met de witte jassen om hen mee te nemen naar een kamer voor hun laatste momenten, tenzij een liefdevol persoon óf een van de vele shelters hen daar tijdig weggehaald heeft om hen naar de veiligheid van een thuis of een shelter te brengen.

Het meest onverteerbare is voor ons dat elke burger, elke galguero zijn of haar hond mag afgeven in de perrera, maar als onze helden in Spanje die dagelijks vechten om zoveel mogelijk honden te redden naar de perrera gaan…………dan moeten zij zelfs geld betalen voor elke hond die ze willen redden.

Wij kunnen ons nauwelijks voorstellen wat dit in heel Spanje betekent. Dit bericht gaat tenslotte maar over één shelter in één stad.