Na het zien van de filmpjes van Noran (Norit) op de site van Greyhound Rescue, oktober 2008, waren we verkocht. Dit zou onze hond worden.

Het was een herplaatsing, hij was al even bij mensen in Amsterdam geweest, maar daar kon hij niet wennen. Hij was overal bang voor in de stad. Dus verzocht zijn toenmalige baasje om een huis op het platteland of bij het strand en bos te zoeken. We spraken af en gingen naar Heythuysen in Limburg, want daar was hij tijdelijk bij de ouders van zijn baasje.

Meteen bij de eerste ontmoeting met mijn zoon sprong Noran op schoot bij hem. Noran heeft dus eigenlijk zelf beslist dat hij bij ons wilde komen. En die hechte band tussen die twee is altijd gebleven. Waar Noran ging was onze Lars en andersom ook. Bijna elke dag was er een rit naar het strand, daar genoot Noran zo van. Wat hebben we een plezier gehad van Noran. Hij is drie keer geopereerd aan zijn rechter voorpoot. Één keer door zijn vorige baas en twee keer bij ons. Zijn voorpoot is nooit helemaal goed gekomen, maar hij heeft ook geen pijn gehad gelukkig.

Met het verstrijken van de jaren ging je aan Noran merken dat hij ouder werd. Hij liep niet meer zo ver en op het einde was een plas in de tuin ook goed. Wijdbeens met vier poten aan de grond, want zijn poot optillen lukte niet meer … dan viel hij om. We waren voorbereid op zijn overlijden, maar de ochtend waarop het gebeurde kwam toch nog vrij onverwacht.

Zoals gewoonlijk liet ik hem zijn behoefte doen in de tuin, hij liet al wat lopen in huis, maar dat was niet erg.

Teruggekomen in huis ging hij liggen op het kleed voor zijn bank. Ik vond dat hij wel snel ademde en ging bij hem zitten. Ik zag dat het niet goed was. Dus snel mijn man en zoon wakker gemaakt en Noran naar de dierenarts gebracht. Die zei gelijk, dit is niet best. Hij heeft waarschijnlijk een herseninfarct gehad en ligt nu in coma. Pfff dat was schrikken. Dan sta je daar en moet je een hele zware beslissing maken. We besloten in overleg met de dierenarts om Noran te laten inslapen. En nu een week later word ik gebeld door de dierenarts, de as van Noran is gebracht en kan worden opgehaald.

Bijna 11 jaar is hij bij ons geweest en heeft hij ons veel liefde gegeven. En nu zit dat allemaal in een potje…..we zijn er stil van.