Column – Jimi en zijn koopverslaafd bazinnetje

Nog enkele dagen te gaan en dan is het kerst. Zoals jullie inmiddels nog wel weten (kerst column 2012) ga ik altijd volledig uit mijn dak waar het om de kerstversieringen gaat. Maar dit jaar niet! Mijn geld wordt dit jaar besteed aan een andere , totaal uit de hand gelopen, hobby. Windhondenspullen. En daar bedoel ik niet mee de speelgoedjes, de hondenmanden, kerstkluiven of een heerlijk rauw, bloederig barf kerstmenu. Nee, ik heb het over de winterjassen, herfstjassen, regenjassen, zomerjassen, truien, body’s, kollen, mutsen, halsbanden, tuigjes en weet ik veel wat er nog meer te koop is en waar ik nog geen weet van heb.

En nu het weer kerst is mag ik voor mijzelf, en voor Jimi, weer allerlei nieuwe kerstsetjes aanschaffen. Een nieuwe halsband, een nieuwe jas. Want ja, ik loop zelf ook niet 5 jaar achter elkaar in hetzelfde setje met kerst. Dus waarom mijn hond wel? En het aanbod ligt er niet voor niets. Het wordt namelijk in , soms, grote hoeveelheden gekocht. Door ons.

De windhonden-spullen verslaafden club. En er zitten hele extreme verslaafden tussen kan ik u vertellen. (jahaa, ik weet wie jullie zij haha) Eh, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik ook 1 van die hopeloze, niet te redden gevallen ben helaas…

Het is ook niet dat we het echt nodig hebben ofzo. Ik bedoel: who cares hoe je hond erbij loopt met kerst? Maar het is gewoon weer een heerlijk excuus om te shoppen. En het is ook niet echt een ernstige verslaving ofzo. Ik bedoel, soms is het ook echt nodig gewoon. (symptoom nummer 1; ontkennen van de verslaving) Tja, en die paniekaanvallen omdat de Rabobank site een storing heeft of de hartkloppingen bij aankoop van een nieuw produkt. Wat zal ik zeggen, dat is gewoon gezonde spanning, een beetje koopstress. Verder niets. (symptoom nummer 2: het ontkennen van de symptomen)

Het is ook lastig te omschrijven. Ik zie iemand een halsband kopen en dan MOET ik die ook hebben. Of er is weer een nieuw model jasje uit en dan wil ik die ook. Er zijn natuurlijk altijd mensen die zeggen: “Ja, maar als iedereen in de sloot springt, dan spring jij toch ook niet in de sloot?”. Nou jawel hoor, ik spring dan gewoon in die sloot. Kan mij het ook schelen. ( sprak de aldus zwaar verslaafde mevrouw Ampa C, woonachtig te B met haar galgo J .)

Er is bij ons 1 obstakel. Mijn vriend. De grote baas. De roedelleider van ons groepje. Hij houdt haarscherp in de gaten wat er aan geld uitgaat en wat er aan (wind)honden spullen binnenkomt. Heel irritant. Deze man heeft lijstjes in zijn portemonnee waarop namen staan van windhondenspullen leveranciers.

De hondenjassen kraam op de GRH wandelingen wordt door hem in de gaten gehouden en ook Lex van de GRH shop heeft hij in zijn vizier. (haha maar ik heb toch nog kerstkaarten weten te bestellen via internet. 1-0 voor ons Lex!)

Jim en ik zijn namelijk niet de eerste de beste. Wij geven ons nooit zomaar over en leveren altijd het windhonden spullen gevecht.
Hiervoor maken wij gebruik van een zeer gedetailleerd, nauwkeurig stappenplan.

Stap 1

Probeer op zijn of haar gevoel in te werken.
” Ja hoor eens, Jimi heeft het onzettend zwaar gehad de eerste maanden van zijn leven. Het arme beest wist niet eens wat liefde was. Moet ik hem dan die ene winterjas ontzeggen? Of een tweede kol? Of die zesde nieuwe halsband?”. “Wat ben jij harteloos zeg!”.

Ja, ik zet zwaar geschut in zoals u kunt lezen. Bovenstaand zeurverhaal duurt gemiddeld zo’n 5 kwartier. Timing is hierbij cruciaal. Bij mij werkt de zondagavond, voetbalavond, altijd erg goed. Hij wil snel van mij af zijn en geeft dan sneller toe.

Stap 2

De oude-koeien-uit-de-sloot-halen strategie. “Toen jij in 2003 mijn verjaardag was vergeten heb ik ook niet moeilijk gedaan , en toen ik op 4 januari 2009 een winterjas wilde bestellen en jij dat niet nodig vond heb ik toen doorgezeurd? Nee, precies! Dat was wel anders toen jij op 6 maart 2010 die nieuwe tv wilde hebben wat eigenlijk echt niet nodig was…enz. enz.”

En last but not least stap 3

Gooi GRH of een andere windhonden organisatie in de strijd. “Wat moet GRH wel niet van ons denken. Ik kan Jimi toch niet weer met hetzelfde jasje op de volgende wandeling laten aankomen.” en “Het is voor een goed doel hoor. Al het geld gaat naar zielige , arme andere honden die het ontzettend hard nodig hebben.”

En zo doe je dat lieve mensen. En nee , ik schaam mij totaal niet. We hebben allemaal een kant in ons waarin we een beetje doorslaan. En dit is de mijne. Volgens mijn verslavingstherapeut moet je jezelf volledig omarmen en jezelf zoveel mogelijk accepteren zoals je bent. (of zoiets) Jimi en ik zijn er hard mee bezig zoals u kunt lezen. Het is meer dat andere mensen er wat moeite mee hebben.

Ik moet u echter eerlijk bekennen. 2013 was een moeilijk jaar. Ik krijg steeds minder vaak mijn zin. De namen van de windhonden spullen leveranciers zijn bij mijn partner bekend en ik krijg mijn bestellingen steeds moeizamer de deur uit. En net toen ik de moed wilde opgeven gloorde daar hoop aan de horizon.

En die hoop heet: Facebook!

Via Facebook kwam ik ook weer in contact met Sandy. Ik kende Sandy al via Jimi.
Dankzij haar en Marjoleine hebben wij Jimi kunnen adopteren. En door Facebook (Thank god for Facebook, echt er gaat een wereld van windhonden spullen leveranciers voor mij open) kwam ik erachter dat zij ook galgo spullen maakt.
En toen ging het balletje rollen.

Ik kwam erachter dat je de allermooiste halsbanden, truien, en mutsen kunt kopen. En met name halsbanden. Mensen toch… kwijlend hang ik achter mijn I-pad. Alles kan namelijk. Halsbanden van leer, dubbel leer, allerlei kleuren leer. Of halsbanden van stof. Wil je een gesp sluiting? Of toch liever een andere sluiting? Jahoor, alles kan. Welk motiefje wilt u bij u halsband?

Er gaat er wereld van keuzes voor je open. Je kan werkelijk van alles en nog wat met elkaar combineren. Wil je een sjieke halsband?, een stoere halsband?, 10 keer dezelfde halsband? Het kan allemaal! En daar schuilt het gevaar ook lieve lezers. Het gaat hier niet alleen om de heerlijkheid van het kopen, je kunt ook naar hartelust combineren, puzzelen, en overleggen zodat je na afloop trots naar het resultaat kijkt en denkt: “Ja verdomd, een halsband helemaal gemaakt naar mijn eigen smaak”. Kent u dat kinderspel nog van vroeger: De modewijzer? Daar kun je zelf kleren mee ontwerpen op papier. Nou , dit is net zoiets maar dan voor halsbanden.

De grap is natuurlijk dat mijn vriend de naam Sandy Bakker wel met enige regelmaat voorbij komen maar weet niet beter of ik onderhoud met haar e-mail contact over het wel en wee van Jimi. (Dat is in zekere zin ook wel ergens zo.) Zij vraagt altijd hoe het met Jimi gaat en ik zeg dan altijd: “Ja, goed hoor…”

En zo , lieve lezers, eind goed al goed. Zoals een goed kerstverhaal ook hoort te zijn. Op de bijgeleverde foto ziet u Jimi in zijn mooie , nieuwste halsband. Erg stoer vind ik zelf. En uiteraard hoort daar een keurig vlinderstrikje bij. Voor bij het 1 minuut durende kerstdiner. Jimi doet nooit zolang over zijn bak met eten namelijk.

Uiteraard wil ik iedereen hele mooie kerstdagen, een gezond 2014 en vele leuke halsbanden, jasjes, kollen, galgo zeefdrukken (Oh mijn god, die moet ik hebben. Wanneer kan ik ze bestellen in de webshop en kunnen ze ook verzonden worden onder de codenaam: boodschappen? ) en andere windhonden spullen toe.

Namens Jimi krijgen alle (wind)honden een heerlijke kerstknuffel (met name de galga’s uiteraard…) en voor al onze windhonden spullen leveranciers: Wij wensen jullie een heel creatief 2014 toe. Blijf vooral zo doorgaan. Wij hebben jullie nodig. Ik heb jullie nodig…
Groeten van Ampa en een poot van onze galgo trendsetter: Jimi!

Ps: ik zou het erg op prijs stellen als niemand mijn vriend op deze column zou willen wijzen. U begrijpt, ik wil de komende tijd nog graag gebruik maken van allerlei windhonden spullen acties.