Een galgo ophalen in Spanje (Open grenzen, gelijke behandeling?)

Lijnvlucht HV6224 uit Malaga landt met enkele uren vertraging op Schiphol. Met deze vlucht komen, naast mijzelf, twee Galgo’s Espanol mee. De honden hebben dan zo’n 5 uur in het ruim van het toestel doorgebracht, 3 uur vliegen en 2 uur wachten op vertrek vanuit Malaga wegens stakende Franse verkeersleiders.

Mijn verhaal start bij het uitkiezen van Norma op de site van Greyhounds Rescue Holland(GRH). GRH raadde ons, als ouder echtpaar, ook een wat oudere hond aan, Norma. “Honden van die leeftijd zijn nu eenmaal wat rustiger”. Het leek mij leuk om Norma zelf te gaan ophalen in Malaga, ik knoopte er dan ook enkele dagen vakantie aan vast.

Waarom een galgo? De behandeling van deze honden in Spanje maakte diepe indruk op mijn vrouw en mij. Een huisbezoek van GRH was mede bepalend voor onze keuze voor zo’n hond, waarvan we na veel lezen goed op de hoogte waren van de rugzakjes die deze honden met zich meedragen.

Mijn opdracht als begeleider van de honden startte op vliegveld Malaga. Malaga is een stad in Zuid-Spanje met heel veel oude en nieuwe cultuur. Haar vroegste geschiedenis gaat terug naar de Phoeniciërs, waarna de Romeinse en Moorse cultuur een stempel hebben gedrukt op de stad. Het leuke is dat van al deze stijlen goed geconserveerde resten zijn overgebleven en ook te bezichtigen zijn. Net die dagen was er een filmfestival bezig. Voor kunstliefhebbers is er een dependance van Museum Centre Pompidou en er is een museum voor moderne kunst. En niet te vergeten Picasso die in de stad geëerd wordt met een museum. Ook zijn geboortehuis is er te bezichtigen.

Er zouden 2 honden meegaan, ieder vanuit een andere shelter. De begeleiders van Norma, onze hond, bestond uit twee Spaanse dames en zij arriveerden keurig op tijd. Daar zij geen Engels spraken, was converseren moeilijk, maar Google Translate bood uitkomst!

Spannend werd het toen de begeleidster van de 2e hond meldde dat ze later kwam door treinvertraging. Spannend, omdat de incheckbalie al was geopend en alleen die begeleidster wist hoe het inchecken van de honden in zijn werk ging. En wat is What’s App dan een uitkomst! Contact met Irma van GRH leverde na de nodige telefoontjes van haar kant duidelijkheid.

Uiteindelijk was de groep compleet. Na het tonen van de paspoorten en het invullen van de nodige  formulieren, kregen de honden een  getekende gezondheidsverklaring en een vrijwaringsbewijs. De honden werden naar hun bench geleid, deze werden gezekerd waarna de honden door een medewerker van Transavia  naar het vrachtruim van het vliegtuig werden vervoerd.

 Aankomst op Schiphol

Ook na aankomst op Schiphol bood direct contact met GRH uitkomst. De benches komen hier namelijk per lift naar boven. Maar ja, dat kom je dus te weten via GHR. Hoe nu 2 honden op bagage karretjes door de douane te loodsen? Eén voor één, omdat het onmogelijk is 2 karren met bewegende honden in één keer naar buiten te rollen! Met hulp van een vriendelijke douanemedewerker kon ik even omlopen om de 2e  hond op te halen. In de aankomsthal werd ik opgevangen door twee vrijwilligers van GRH en de nieuwe baas van de andere hond.

Hoe vergaat het Norma tot nu toe?

Norma kwam van het Spaanse platteland direct terecht in een stedelijke omgeving. Alle geluiden op straat, auto’s, vuilcontainers en katten(!) zijn nieuwe indrukken. Naar haar verleden en wat daar gebeurd is kunnen wij alleen maar gissen. Bij het uitlaten, wanneer er meerdere mensen in de buurt zijn of bij plotselinge geluiden, toont ze vluchtgedrag. Dat is voor ons als begeleiders wel even wennen. Wij gaan meestal dan ook wandelen op rustige tijden. Haar aanpassing gaat langzaam, het koppie moet het allemaal maar verwerken, maar we mogen vertrouwen hebben dat alles goed gaat komen met haar.

Saludos desde Lelystad!