Nu alweer bijna twee weken geleden ben ik samen met mijn zus en onze dochters naar Malaga gevlogen om onze nieuwe aanwinst Feliz (voorheen Padme) op te halen bij Galgos en Familia.

De aanleiding voor deze reis was een droevige gebeurtenis. We hadden kort daarvoor onze lieve hond Neva in moeten laten slapen. Er was bij haar enkele weken daarvoor botkanker geconstateerd met uitzaaiingen in de weke delen. Het enige wat we nog voor haar konden doen, was zorgen dat ze geen pijn meer had en haar in laten slapen. Wat een groot verdriet, alweer.

We hadden Neva drie jaar geleden opgehaald in Sevilla. Ze was als fokteef gebruikt door de jagers en ze was heel erg angstig. We hadden al vrij snel haar vertrouwen gewonnen n ze veranderde in een vrolijke, trouwe, lieve, dankbare hond. Helaas hebben we maar drie jaar van haar mogen genieten. We hadden haar graag nog heel veel mooie jaren gegeven.
Het deed weer zoveel pijn. Dit was de derde hond die we in vier jaar tijd moesten laten gaan. De andere twee zijn gelukkig van ouderdom gestorven, maar Neva mocht niet ouder dan 6 jaar worden.
Het went nooit, het verdriet stapelt zich alleen maar op. Vandaar dat ik in eerste instantie zei dat ik geen andere hond wilde adopteren. De andere galga Zara bleef eenzaam achter en miste haar maatje zo erg, dat ze niet meer wilde eten en alleen nog maar lusteloos op haar kussen lag. Omdat we altijd twee honden hebben gehad, misten we toch iets. En de asiels in Spanje zitten immers overvol, dus besloten we om voor een nieuwe adoptie te gaan.

Omdat ik er zelf nog niet aan toe was, heeft onze dochter Britte geholpen bij het uitzoeken van een hond die goed bij galga Zara zou passen. Het werd de prachtige, zwarte hond Padmé. De keuze voor een zwarte hond was snel gemaakt, omdat zij helaas nog altijd de minste kans op adoptie hebben en vaak veel langer op een baasje moeten wachten dan andere honden.

Nieuwsgierig vertrokken we op zaterdag 7 juli met z’n viertjes vanaf Rotterdam Airport naar Malaga. Wat eigenlijk een vrouwenweekend Maastricht zou worden, werd omgeboekt naar een weekend Malaga.

In Malaga werden we opgehaald door Alicia van Galgos en Familia. Zij heeft ons naar de shelter gebracht. Daar vond de eerste kennismaking met Padme (Feliz) plaats. Ze was een heel verlegen meisje dat echt de kat uit de hond moest kijken. Ze was vrolijk naar de vrijwilligers van de shelter toe, maar naar ons toe was ze nog een beetje huiverig. Het is goed dat je de hond van tevoren uitkiest en niet in de shelter zelf, omdat sommige honden in de shelter amper tot hun recht komen. De rustige, timide hondjes, zullen veel minder snel gekozen worden. En dat terwijl Feliz, nu ze anderhalve week bij ons is, al zoveel is veranderd. Ze is nu een leuke, spontane hond. Ze had alleen wat meer tijd nodig.

Na het bezoek aan de shelter hebben we nog twee fantastische dagen gehad in Malaga.
Zonderdagavond vlogen we om 8 uur terug naar Rotterdam, samen met Feliz en kleine podenca Maya, die ook met ons mee mocht vliegen en eindelijk naar haar pleeggezin in Nederland kon. Het is een kleine moeite om vluchtbegeleider te zijn, maar zo dankbaar om te weten dat er weer een lieverd naar een gouden mandje gaat.

We hebben gezegd dat we volgend jaar weer naar Malaga willen gaan en dat we hopelijk weer een paar hondjes mee kunnen laten vliegen. We hopen alleen dat wij nu wat langer kunnen genieten van onze eigen hondjes en dat we dan honden voor andere mensen mee kunnen laten vliegen.

Ik wil nogmaals mijn respect uitspreken voor alle lieve vrijwilligers van Galgos en Familia in Malaga, maar natuurlijk ook alle vrijwilligers van de andere shelters, die zich dag in dag uitinzetten voor alle lieve honden in Spanje. Het is helaas nog steeds dweilen met de kraan open, maar iedere hond die gered wordt, is er één.

Anita Klarenbeek