www_greyhoundsrescue_nl_nGRH_verhalen_2013_video_musa_video_musa_php-603x446

Kijkt u even mee naar de aankomst van Musa op Schiphol, vrijdag 13 december j.l., waar deze schat met open armen door haar adoptiefamilie werd ontvangen.

Musa’s grote avontuur

hoi allemaal, ik ben Musa. ik ben een kleine Galga van 5 jaar oud, ze zeggen dat ik zo klein ben omdat ik maar een schofthoogte van 60cm. heb, maar ik vind mezelf best groot hoor. Een paar maanden geleden was ik ergens aan het rondrennen met een stuk touw om mijn nek. Ik heb zelf geen idee waar, maar toen hebben lieve mensen me gevonden en naar een van de shelters gebracht die samenwerken met Greyhounds Rescue Holland. Al snel mocht ik in de pleeg bij Encarni en daar had ik het reuze naar mijn zin, maar ja………………pleeg is pleeg en hoewel ik niet zo goed wist wat het betekende schijnt het dan zo te zijn dat je daar niet altijd mag blijven.

En ik heb toch zo’n geluk gehad!!! Ik heb mijn eigen gouden mandje gekregen in Nederland (brrrr…..wel koud land hoor, maar ja, je kunt niet alles hebben). Mijn nieuwe ouders waren al een hele poos op zoek en vonden op de site voor de adoptiehondjes Fé, maar net toen zij aan de mensen van GRH vroegen Fé voor hen te reserveren had iemand anders haar al geadopteerd.

Mijn nieuwe ouders waren erg verdrietig maar een paar dagen later hebben ze Anneke gevraagd of zij voor hen wilde gaan zoeken en een paar geschikte hondjes wilde voorstellen.
Ik was er één van en paste precies bij wat ze nodig hadden. Ze wilden namelijk heel erg graag een vrolijk hondje hebben, volwassen en zeker niet bang. Dat komt omdat ze al José hebben. José is een beetje getraumatiseerd en vindt heel veel dingen eng en ook wil hij niet veel met andere mensen dan mijn ouders te maken hebben.

En toen werd ik dus gereserveerd en al snel hoorde ik dat. Jullie begrijpen dat ik er niet zo heel veel van snapte en het ook wel eng vond. Ander land? Nieuwe taal? Koud land? Nieuwe mensen? Houden ze van me? Vind ik ze wel aardig? Wat vind ik van mijn nieuwe vriendjes Galgo José (8/9 jaar) en van Maine Coone kater Humphrey? Kan ik daar wennen? Mag ik daar altijd blijven? Alles ging heel snel. De 13e december zou ik naar mijn nieuwe ouders reizen in een vliegtuig (ieuw…..ook beetje eng).

’s Ochtends op de 13e december kreeg ik niet eens te eten en werd al snel opgehaald door Lian en Maria. Zij zouden me begeleiden tijdens de vlucht. Nou, begeleiden….je gaat als Galga dan in een bench en wordt ergens in het vliegtuig gezet. Lian en Maria konden echt niet bij me blijven de hele tijd hoor.

Toen we eindelijk op Schiphol arriveerden werd ik met bench en al samen met nog een hondje door Lian en Maria overal doorheen geloodst en toen we door de laatste deuren heen waren stonden er heel veel mensen te wachten. Nou, niet iedereen voor ons hoor maar wel een paar mensen. Mijn nieuwe ouders Johan en Gonny waren er, Letty, Joke en de dochter van de nieuwe mama van het hondje dat ook met ons was gevlogen.

Ik was best nerveus al voordat ik uit de bench werd gehaald en toch kon ik al voelen wie Johan en Gonny waren. Want ze straalden al meteen heel veel liefde voor mij uit. Johan is een beetje raar, daar moest ik wel even aan snuffelen en lekker tegenaan gaan hangen, want hij loopt niet zoals alle mensen schijnen te doen op zijn achterste twee benen, maar hij loopt op 2 grote en 2 kleine wielen…………even denken………….rol….rolstoel!!! dat is het!!!
Mijn hartje klopte in mijn keel want ik hoopte nu toch wel al een beetje dat ik bij hen mocht blijven. Ik kreeg gelukkig wat te drinken en wat heerlijke snoepjes. En na een half uurtje knuffelen met allebei mijn nieuwe ouders begon ik wel te begrijpen dat ik best zou kunnen wennen bij hen en ook dat ik als ik Encarni niet meer zo mis dat ik dan heel blij en heel gelukkig bij hen zou worden.

Na een poosje gingen we al weer op reis. Niet zo ver dit keer, ongeveer 3 kwartier met de auto want mijn nieuwe ouders wonen in Lelystad. Ik ging even een klein stukje wandelen samen met mijn nieuwe mama en toen kwam mijn nieuwe papa er aan met José. En groot dat hij is!!! Echt véél groter dan ik!!! Maar wel een superstoere, flinke en knappe man en ook nog eens heel erg lief.

In mijn nieuwe huis aangekomen nog even kennismaken met Humphrey (die jammer genoeg nog niet met me wil spelen), lekker eten, heel veel geknuffel waar ik erg blij van werd en toen na de laatste avondwandeling lekker naar bed. Ik mag in mijn nieuwe huis gewoon op alle banken, dus ik dacht “laat ik mijn geluk maar proberen en kijken hoe ze reageren als ik ook op bed ga om daar te slapen”. En dat mocht ook al. Ik heb dus de hele nacht heerlijk tussen mijn nieuwe ouders in geslapen.

En vandaag… ik ben heel blij, ik heb er alle vertrouwen in dat alles goed gaat komen maar ik ben oh zo moe van alle indrukken en de reis en zo. Dus vandaag wil ik vooral heel veel lekker bankhangen zoals een echte Galga dame betaamt.

Ik laat jullie binnenkort weer weten wat voor nieuwe avonturen ik heb meegemaakt!!

Veel liefs, een pootje en knuffel van,

Musa