Elke week maken de meesten van onze shelters een reis naar de perrera (dodingsstation). Zo ging een van de shelters waar we mee samenwerken er op 22 april ook naar toe. Dit keer onder andere in de hoop dat ze de broers van Chaz, die ook op onze website heeft gestaan en inmiddels in het buitenland geadopteerd is, konden redden. Lang mogen de honden daar helaas niet leven. Gemiddeld slechts 10 dagen en daarna laat men ze inslapen. Gelukkig waren beide jongens er nog. Een van hen, Shaggy, is door ons inmiddels geadopteerd. De andere is inmiddels ook gered via een andere stichting.

Maar natuurlijk was deze reis niet alleen voor deze twee jongens. Er werden weer zo’n 10 honden mee genomen, galgo’s en podenco’s. Twee van onze vrijwilligers waren in Spanje en zijn mee geweest. Ze vertelden ons dat mensen hun honden gewoon komen afgeven, af en toe zelfs aan de poten gedragen. Een van de honden die nu gered is werd door zijn baas afgegeven na twee maanden bij hem te zijn geweest, omdat hij af en toe aan de wandel ging buiten het terrein van de man. Het kleintje heet Teddy en luistert zelfs naar zijn naam. Hij is een podenco maneto.

We hebben zo’n grenzeloze bewondering voor alle vrijwilligers in Spanje. Zij zijn onze helden. Elke keer weer moeten ze zoveel honden achterlaten in de wetenschap dat de meesten van hen er over een week als zij weer komen er niet meer zullen zijn.