Ik ben Robert en ik heb al heel wat meegemaakt, ook al kan ik me niet eens meer alles herinneren.

Gelukkig ben ik gevonden door lieve mensen van de shelter toen ik al heel lang samen met enkele andere podenco’s rondzwierf. Ik was erg bang. Ik durfde mensen echt niet meer te vertrouwen, zij hebben mijn hart gebroken. Niemand was ooit aardig voor me terwijl ik van nature juist zo dol op mensen ben. Het kostte tijd om me om te praten om toch mee te gaan en ik ben blij dat ik het uiteindelijk durfde.

Nu woon ik in een pleeggezin en volgens mijn pleegouders ben ik makkelijk, lief en zindelijk. Met de kat kan ik prima samenwonen, daar kijk ik toch niet naar om en met de andere honden kan ik het heel goed vinden. Bij vreemde mensen wacht ik nog even af om zeker te weten of zij wel aardig voor me zijn, maar zodra ik in de gaten heb dat het goed volk is, gá ik ervoor.

Bent u nog niet helemaal overtuigd dat ik goed in uw gezin pas? Leest u dan hier meer over mij.