In september 2018 is Carisma, wij noemen haar Crisje bij ons komen wonen. Zij heeft in opvang gezeten bij Inge Hoogers en was daar al een ideale huishond geworden.

Sinds begin 2020 heeft Crisje er nóg een rol bij gekregen; die van co-coach. Ik werk als schoolmaatschappelijk werker op een school voor anderstaligen. Hier komen veel jonge vluchtelingen Nederlands leren. Dit is vaak voor hen de eerste kennismaking met het Nederlandse onderwijssysteem.

Deze jongeren zijn (bijna) allemaal getraumatiseerd en hebben een flinke rugzak. Net zoals Crisje, zou je kunnen zeggen. Crisje gaat regelmatig met mij mee naar school om mij te helpen deze jongeren te ondersteunen. In de begeleiding van de leerling, om het makkelijker te maken zijn/haar verhaal te vertellen, om oefeningen mee te doen of gewoon om mee te knuffelen. Ik schrijf hierover verhaaltjes, onder de titel “Crisje Kijkt”. Deze worden geplaatst op het intranet van mijn werk. Om zo mijn collega’s duidelijk te maken hoe mooi honden ondersteunend kunnen zijn in het werk dat wij doen!

Crisje, voluit heet ze Carisma, is mijn Spaanse windhond. In Spanje worden deze Galgo’s bruut behandeld, maar daarover vertel ik een andere keer wel eens.

In de kerstvakantie was ik met mijn partner Ben en onze 3 honden, Crisje, Aysha (ook een Galgo) en Giana (een Podenco) het vuurwerk ontvlucht. We zaten in een knusse gite op het Franse platteland te genieten van rust, ruimte en stilte.

Crisje, een voormalig jachthond, is inmiddels 1,5 jaar bij ons. Ze is al goed gewend aan het luie leven. En lui is ze! Ze houdt van rennen, maar vóóral, zo’n 20 uur per dag, van luieren. Dutje doen, beetje wandelen, misschien een stukje rennen, eten, knuffelen en dan weer even lekker slapen. Daar bestaan haar dagen uit tegenwoordig, wát een hondenleven hè?!

Dat wandelen, daar wilde ik iets over vertellen, is heel bijzonder met Crisje. Zij loopt namelijk niet, zoals je dat wel ziet bij honden, in mijn tempo rustig en regelmatig mee. Nee, naast het plasje en poepje, staat Crisje regelmatig ineens stil. Gewoon stil. Wat ze dan staat te doen? Nou, niks. Ze kijkt of ze iets ziet. Dat is alles.

Zo simpel is het leven voor haar. Hier en nu, kijken of je iets ziet, stil staan. Hoe mindful kun je zijn? Ik leer veel van mijn honden, ik denk dat andere mensen óók veel van (mijn) honden kunnen leren. Daarom wil ik regelmatig mijn avonturen met mijn Spaanse drietal delen met jullie, via korte verhaaltjes.

Groetjes van Annemieke, Ben en een pootje van Crisje!