Najaar 2018 hadden wij plaats in ons hart voor nog een lieve meisjeshond. De liefde voor een Spaanse windhond was iets waar wij bleven van overlopen.  Met al twee Spaanse rescuehondjes, mix Teckel-Podenco, Bruce en Dinah, verklaarde iedereen in onze omgeving ons stapelgek. Maar wij voelden ons niet compleet.

En dan, lang leve google, surfen, lezen en opslorpen en de grote JA, we gaan ervoor. Voor het mooiste, elegantste, nederigste, dankbaarste, grappigste en liefdevolle ras. Een ras die zoveel meer verdient dan gebruikt en afgedankt te worden. Nog steeds loop ik vol als ik denk aan hun lot.

Na, eigenlijk kort, surfen kwamen we bij Greyhounds Rescue Holland. Zelfs van op het web hadden wij een geweldig gevoel over de organisatie. Transparant, duidelijk, voor- en nazorg. Allemaal dingen die voor ons belangrijk waren. Voorkeur voor leeftijd of kleur hadden we niet. Het enige wat we nodig hadden was die klik, die blik, de liefde op het eerste zicht. Klinkt misschien melig, maar als mens is dit iets waar ik blijf in geloven.

Daar was ze, Farruquita, grijze snoet, scheve tanden en gigantische flaporen…Boempetat, de hartjes dwarrelden in het rond. Verdrinken in je ogen en je prachtige karakter te zien!

Adoptie-aanvraag, huisbezoek, allemaal spannend, honderden keren keek ik op mijn mail. De blijdschap, toen we hoorden toen je mocht komen, valt met geen woorden te beschrijven. GRH zal ook wel grijze haren gekregen hebben van mijn schrijven wanneer je een vlucht had naar Nederland. Alles stond al klaar onder de kerstboom. Alles hebben de mensen van GRH gedaan, maar we moesten nog geduld hebben tot het nieuwe jaar.

Vrijdag 11 januari 2019, Schiphol, aankomst om 23.00 uur. Wij waren daar natuurlijk veel te vroeg, wat denk je. Verwarring bij aankomst, jij in de ene hal, je begeleidster in de andere. De zenuwen gierden door ons lijf. Maar dan hé, daar was je, in je bench, de ganse vlucht gehuild, niet wetende wat er allemaal gebeurde en je overkwam. Een dikke knuffel kreeg je begeleidster meteen, die mensen zijn goud waard. In je ogen zag je dat je toch wel wat bang was en we beloofden meteen om je voor altijd graag te zien en voor je te zorgen. En ergens begreep je het, dat je je verleden achter je kon laten en dat er vanaf nu nog enkel warme dingen op je pad kwamen

En dat doen we nog steeds, van je houden, je baasjes, je hondenfamilie, de mensen en de honden die je leert kennen. Onze Fara, beeldschone meid, van buiten en vanbinnen. Wat je ons brengt kunnen wij je nooit teruggeven. Wij kunnen je enkel graag zien, voor altijd….

Isabelle