Dag Amicos!

“Het is het meest realistische om Amicos te sluiten”, kwam er uiteindelijk uit. We knikten alledrie. Daar zaten we dan om de tafel, de papieren met cijfers en prognoses over Amicos voor ons. Encarni, Fernando en ik probeerden de gevoelens niet teveel te tonen, maar de realiteit was somber en zo voelden we ons ook.

Goed twee jaar geleden waren we vol goede moed en met visie dierenkliniek Amicos gestart. Met directe invloed op hondeneigenaren en veterinaire hulp aan shelters als uitgangspunt, bouwden we een mooie kliniek op. “Als we hier binnenkomen, lijkt het meer of we bij iemand op bezoek komen, dan dat we naar de dierenarts gaan”, merkte kort geleden nog een client op. Precies die sfeer die we voor ogen hadden en die zeker namens de inspanningen van Encarni tot stand was gekomen.

Daar waar mogelijk werden straathonden geholpen en de shelters bijgestaan. Maar na een groeispurt in het eerste jaar, bleef echte groei het tweede jaar uit. En in Spanje werden de kosten hoger, zeker ook de kosten bij de dierenarts door verhoging van de BTW, en de inkomsten minder. Hoe we ook trokken, duwden en probeerden, we gleden langzaam onderuit.

Om toch dat te doen waar we ook voor begonnen waren, begonnen we het shelterproject bij Amicos, financieel ondersteund door GRH. Zoals jullie hebben kunnen lezen, heeft iedereen zich hiervoor ingespannen en offers gebracht. Maar we hebben het met alle liefde gedaan, zoveel honden zijn geholpen!

Toch spraken uiteindelijk de cijfers luider dan onze wens om dit mooie initiatief voor te zetten. Meer en meer maanden eindigden in de rode cijfers, waardoor we rekeningen voor ons moesten uitschuiven of geld moesten blijven bijstorten. We hadden gehoopt dat dit een tijdelijke beweging zou zijn, maar dat was helaas niet het geval.

En daarbij speelde er nog meer. Vrijwilligers werden, zeker ook door de economische situatie, gedwongen hun energie te verleggen naar het zoeken van een (nieuwe) baan, soms ook in een nieuwe stad. Hierdoor werd het hoe langer hoe moeilijker om genoeg handen te vinden om al het werk te doen, waaronder zeker ook de nodige promotie-activiteiten.

Weer bogen we ons over de cijfers, de toegenomen kosten voor inspectie, belastingen en een extra “huurbelasting”, die het afgelopen jaar bovenop de huur was gekomen. Afgezet tegen de teruglopende inkomsten was de conclusie duidelijk. Maar wat een moeilijke beslissing om een project dat met zoveel hoop en inzet is opgezet, af te sluiten.

Ondanks alles zijn we blij, zelfs trots dat we de sprong hebben gewaagd. Er is in de afgelopen twee jaar toch een indruk gemaakt, een boodschap verspreid en veel hondjes geholpen. Wij zijn u enorm dankbaar dat u dit initiatief heeft willen ondersteunen.