Ik heb gehoord dat jij zelf ook een Spaanse windhond/ Galgo hebt, sinds wanneer en hoe heet deze dame of heer?

We hebben er zelfs twee. Een reu en een teef, sinds januari 2013.

Waarom heb je gekozen voor dit Ras?

Ik wilde als kind al een windhond, maar toen Berry en ik in 1988 gingen samenwonen kwam er ongepland een herplaatser rottweiler ons pad. Kort erna kwamen daar twee Duitse doggen bij, ook van mensen die er vanaf wilden. In de afgelopen 25 jaar hebben we op die manier ongeveer 20 honden in huis opgenomen, van teckels tot bulldoggen, herders en poedels. Er kwam gewoon geen windhond op ons pad. Hoewel: één keertje, een Italiaans windhondje, maar dat plaats je niet tussen doggen met een gedragsprobleem.

Wanneer hoorde je voor het eerst over de “Galgo Espagnol”?

Toen ik in 1994 voor Uitgeverij Rebo De Hondenencyclopedie schreef en mijn eerste Galgo Español fotografeerde op een buitenshow in Parijs. In 2001 bezocht ik, ook als fotograaf, in Spanje een grote Galgo-opvang in de buurt van Alicante. Dat bezoek heeft veel indruk gemaakt.

Heb je, jouw hond ook via een stichting?

Ja, via twee verschillende Nederlandse stichtingen. We hadden in 2012 nog twee Franse Bulldoggen uit een Franse opvang, inmiddels hoogbejaard. Toen een van hen overleed, ben ik actief op zoek gegaan naar een windhond – voor ik straks wéér met een heel ander ras uit de strijd zou komen.

Hoe zou jij, jouw hond omschrijven?

Heb je even? 😉 Twee heerlijke schatten zijn het. In huis zijn het de fijnste honden die we ooit hebben gehad. Rustig, stil, en naar buiten willen ze alleen als het niet regent. Wij ook, dus dat treft. We nemen hen altijd mee als we naar ons huis in Frankrijk gaan, dan liggen ze bijna de hele reis achter in de auto te slapen. Ze trekken niet aan de lijn en luisteren perfect. Vaak is een blik al voldoende. Maar ik hoef niet aan te komen met ‘poot’ of ‘af’. Ze snappen het best, maar het is gewoon niet hun ding.
Voor de rest zijn het twee tegenpolen. De teef is slim, zelfbewust en dol op mensen en aandacht. Ze geeft kopjes als een kat. De reu is een intens lieve hond die in zijn leven iets te veel heeft meegemaakt. Hij was bij aankomst volledig geblokkeerd. Het heeft lang geduurd, maar hij gedraagt zich nu redelijk vrij. Zodra er vreemden binnenkomen klapt hij weer dicht, dus niemand ziet hoe leuk en grappig hij is. Hem zien stralen en hem elke maand een beetje meer vooruit te zien gaan, daar gaat je hart van open.

Wat zou jij mensen vertellen wanneer ze erover denken een Galgo uit Spanje te adopteren?

Dat ze dat vooral moeten doen, en dan bij voorkeur meteen twee. Ze hebben weinig met honden buiten hun rasgroep, is mijn ervaring. Windhonden vormen toch een slag apart, ze spreken samen een iets andere taal.

De mentaliteit in Spanje is het grootste probleem waar wij en andere windhondenstichtingen tegen vechten. Deze gruwelijkheden maar 2 en een half uur vliegen bij ons vandaan moeten stoppen en deze dieren beschermd. Iedereen moet het horen wat zich daar allemaal afspeelt. Hoe zou jij deze problematiek naar buiten brengen?

Dat is moeilijk. Ondanks de vele inspanningen heeft het grote publiek nog steeds geen idee, is mijn ervaring. Dat komt misschien deels omdat er al zoveel dierenleed via internet en andere media op ons af komt. Dolfijnenslachtingen, bio-industrie, plezierjacht in eigen land en op wilde dieren in Afrika, de bontindustrie, misbruik van olifanten in de toeristensector, de zeehondjes, hondenvlees-“feesten” in China… ze vragen allemaal – en meer dan terecht, natuurlijk – om onze aandacht en mensen zitten niet te wachten op nóg meer horrorverhalen.
Ik vermoed dat de versnippering van de stichtingen die zich voor de galgo inzetten daarbij ook niet meehelpt om dat grote publiek te bereiken. Er is niet één helder, voor particulier en media makkelijk vindbaar en laagdrempelig aanspreekpunt. Daardoor kun je te weinig een vuist maken. In een ideale wereld zouden de diverse stichtingen, die allemaal op iets afwijkende manier opereren, de pr overdragen aan één professioneel geleide, centrale afdeling of stichting. Je hebt professionals nodig die weten hoe de media én de politiek werken en die zich fulltime inzetten voor fondsenwerving en een bredere bewustwording van het probleem.

Een hele brutale vraag maar niet geschoten is altijd mis, zou jij wellicht (ooit) ambassadrice willen worden voor onze mooie stichting?

Dat laat ik graag over aan iemand die daar wel tijd en energie voor heeft!

Enorm bedankt Esther! Namens het team en bestuur van GRH én namens de hondjes natuurlijk.

Graag gedaan

Groetjes! Esther Verhoef