Goedemorgen/middag/avond iedereen! Mijn naam is Dahlia, ik ben een hartstikke leuke en lieve podenca en ik kan niet wachten tot ik geadopteerd word! Graag wil ik deze kans aangrijpen om mezelf even voor te stellen!

Mijn paspoort zegt dat ik geboren ben op 12 maart 2017, maar dat is een schatting. Mijn galguero hield niet zo nauw bij wanneer viervoeters kwamen of gingen. Mijn taak was duidelijk: nestjes werpen. Tja, zo gaat dat voor een fokteef. Maar hij was al snel ontevreden over me en dumpte me gewoon op straat. Eigenlijk wel fijn, want nu heb ik het grootste deel van mijn leven nog voor me!

Voor een podenco ben ik best groot: mijn schofthoogte hebben ze gemeten op zo’n 61 cm. Ik ben daardoor ook behoorlijk sterk. Dat is niet altijd even gemakkelijk, want ik ben ook heel enthousiast. “Bouncy” noemen ze me in het Engels; een spring in het veld. Altijd vrolijk, altijd blij en altijd dankbaar. Wat is het leven in de shelter toch fijn. Ze zorgen hier super goed voor me! Nu de maatregelen in Spanje – waar ik natuurlijk niets van begrijp – versoepeld worden, mag ik weer een paar keer per week buiten de shelter gaan wandelen. Een vrijwilliger neemt me dan mee naar een hondenstrand, of een grote grasvlakte. Daar kan ik heerlijk uitwaaien en hier geniet ik zó van! Stel je voor dat ik geadopteerd word, dan zou ik elke dag zo’n mooie wandeling kunnen maken!

Hoewel ik wandelen super leuk vind, ben ik wel het liefst in een groep. Als ik alleen ben, ben ik wat voorzichtiger, wat onzekerder. Ik weet namelijk al welke gevaren er in de wereld op de loer liggen. Drukke plaatsen of groot verkeer (vrachtwagens, bussen enzo) vind ik nog wel een beetje spannend. Ook was het de eerste paar keer na die lockdown best spannend om weer naar buiten te gaan. Maar oefening baart kunst en inmiddels gaat het weer veel beter: zelfs alleen wandel ik nu best lekker mee. In het begin kan ik beetje trekken, maar dat leer ik snel af. Los mag ik niet, want er is hier te veel afleiding en te veel grote vrachtwagens in de buurt. Stel je voor dat ik naar een rustigere omgeving zou verhuizen, met een mooi groot bos met een loslooproute, of een omheind hondenspeelveld… Wat zou dát fantastisch zijn!

Het liefst vind ik een thuis waar al andere honden zijn; honden die ongeveer van hetzelfde formaat zijn als ik. Want ik zei het al: ik ben groot en enthousiast, en dan wil ik wel eens een beetje te lomp zijn voor kleine hondjes. Kwaad in de zin heb ik echter absoluut niet: ik vind spelen heel leuk en leef graag samen met anderen honden, reu of teef maakt me niet uit! Maar ook mensen vind ik super tof! Wat ben ik elke keer enthousiast als er iemand tijd heeft om me aandacht te geven, als ik iemand kan komen begroeten en knuffels kan geven en krijgen! Stel je voor dat ik een eigen familie zou krijgen, waar er elke dag zoveel liefde en tijd voor me is…

Ben ik dan te mooi om waar te zijn? Is dat de reden waarom ik al zo lang wacht? Ik zit al meer dan een jaar in de shelter… Wachtend op adoptie, een fijn thuis, een nieuwe baas… Wachtend op u…
Nou, vooruit, een minpuntje dan: ik heb, vermoeden ze, nog nooit in huis gewoond. Fokteven krijgen een klein, donker hok om in te wonen, dus grote kans dat ik niet vaak daglicht heb gezien. Hoewel ik het dus ontzettend goed doe in de shelter, zal ik veel moeten leren over het leven in huis. Een bank, bijvoorbeeld – wat is dat? Mag ik daar op? En hoe dan? De rugleuning is wel lekker hoog, vanaf daar heb ik een goed zicht! Hij is alleen zo smal… Hoe gaat dat? Dat is toch helemaal niet handig? Ohhh! Moet ik op het kleed op de zitting liggen?! – Nou zoiets dus. Maar weet u, als u dan toch al andere honden heeft omdat ik dat gewoon helemaal leuk zal vinden, dan helpen zij u vast met opvoeden! Van hun kijk ik gewoon af wat wel en niet kan en moet en hoort enzo. Dus als u wat geduld heeft met me en het niet erg vindt om er wat moeite in te steken om me te leren wat wel en niet de bedoeling is, dan komen we er samen vast helemaal uit!

Dus samengevat: mijn is Dahlia, ik ben een superlieve, aanhankelijke en enthousiaste podenca. Ik zoek een leuk thuis waar ik lekker geknuffeld wordt, we samen kunnen wandelen, en waar ik het liefst een of meer hondenmaatjes van eenzelfde formaat heb! Mijn ideale baasje geeft me voldoende mentale stimulatie en vindt het niet erg om me geduldig te leren hoe in huis wonen eigenlijk werkt… Wat krijgt u er voor terug? Een ontzettend leuke podenca, altijd vrolijk en enthousiast, altijd in voor een wandeling, knuffelsessie of samen spelen, en volop genietend van het mooie leven.

In oktober 2019 was ik voor het eerst Hond van de Week. Helpt u er voor te zorgen dat dit mijn laatste keer is?

Bent u benieuwd naar Dahlia? Klik dan hier voor meer informatie en nieuwe foto’s.