Mijn naam is Ciro. Ik ben een galgo met een – als ik het zelf mag zeggen – mooie, beige vacht en deze zomer ben ik 5 jaar oud geworden. Ik zou u graag vertellen over het fijne leven dat ik tot dus ver heb gehad. Over mijn baasje wie me al 5 jaar met liefde goed verzorgd. Over mijn mooie mand, met lekker warm kussen waar ik ‘s avonds onder een dekentje op kan liggen. Over de bak met speeltjes die ik heb en alle kunstjes die ik heb geleerd. Over de grote, omheinde tuin waarin ik met mijn adoptie-zusje lekker veilig kan spelen en over de lange wandelingen die we samen met onze baas maken. Maar ik mag niet liegen…

Mijn naam is Ciro. En hoewel mijn vacht nog mooi is, is mijn verleden dat niet. Ik heb de eerste twee jaar of wat van mijn leven vreselijk hard moeten werken voor een galguero, maar ik kon het nooit goed doen. Ik zal u de gruwelijke details besparen en vooruitspoelen naar de dag waarop ik uit zijn handen gered werd. Ik werd naar een dierenhotel gebracht, waar ik onderdak en eten had, maar geen eigen mand, geen eigen speeltjes, en geen eigen baasje. Toch was het hier veilig en warm; ik had het er best goed en dus klaagde ik niet. Waarom weet ik niet, maar op een dag stopte de betalingen en werd ik – waarom snap ik ook niet – gewoon vergeten. Een jaarlang heb ik daar gezeten, vergeten, zonder toekomst. Ik zal u maar niet vertellen hoe verdrietig ik mij voelde, maar gelukkig werd ik weer gered. Nu zit ik in een Spaanse shelter en krijg ik de kans om op zoek te gaan naar een nieuwe toekomst.

Mijn naam is Ciro. Mijn vacht is oh zó zacht en wat zou ik hem graag door u laten aaien. Ondanks mijn trieste verleden ben ik namelijk gek op mensen. Het onvoorwaardelijke vertrouwen dat ik in mensen heb en mijn ongelooflijke aanhankelijkheid zie je niet vaak bij galgo’s met een verhaal zoals dat van mij. Ik kan geweldig goed overweg met teefjes, en als ik zou mogen kiezen zou ik graag een adoptiezusje willen. Reutjes of katten zijn geen geschikt gezelschap voor mij, waarschijnlijk door mijn sterk ontwikkelde jachtinstinct. Ik ben dus op zoek naar een baasje wie dit geen probleem vindt. Na al mijn tijd in gevangenschap, vind ik het héérlijk om lekker te wandelen. Het liefst zou ik een baasje willen dat er lekker vaak met me op uit trekt, zodat ik al mijn energie kwijt kan. Maar ook knuffelen vind ik ontzettend fijn. Ik heb van andere honden hier gehoord dat ze wel eens met hun baasje op de bank hebben mogen liggen… Hoewel een zacht kussen en een warm dekentje ook prima zijn, zou ik zó graag willen ervaren hoe dat is…

Mijn naam is Ciro. Wat is uw naam? En, uh… mag ik dan bij jou?

Leest u hier meer over deze lieverd en zoek mee naar zijn gouden mand!