Lieve mensen,

In 2010 heb ik via jullie (GRH) Nora geadopteerd en er nog geen dag spijt van gehad. Zo te zien, zij ook niet. In 2012 heeft ze een “zusje” gekregen, Nana. Ze zijn heel blij met elkaar en organiseren elke dag samen vrolijk hun race-partijen. Ik heb een vraag wellicht weet een lezer/ lezeres van de Greytnews het? Zoals jullie zien staat daar een ruwharige Galga. Een zeldzame verschijning, crème-wit én ruwharig. Maar na een jaar verblijf bij mij was er van die ruwe vacht alleen nog maar een pluk op de schouders over. De rest zit in mijn stofzuigerzak! Nana is een overwegend gladharige Galga geworden… Ra ra hoe kan dat?

Ja, een goed gehechte Galgo komt altijd terug

Ze is kerngezond en ontploft elke dag van levenslust. Ze is een fanatiek en (helaas voor haas en baas) succesvol jager. Om die reden ben ik voor de dagelijkse wandeling “verhuisd” naar een haas-vrij en afgesloten gebied want minstens één keer per week een nog warm haas aangeboden krijgen is niet mijn ding. Dan stoof ze van Vijfhuizen naar Schiphol (hoe ze wist dat dáár de hazen zaten is me een raadsel) om haar ding te gaan doen tussen de aanstormende Boeings door om een uur (of meer) later triomfantelijk terug te komen… Ja, een goed gehechte Galgo komt altijd terug, maar je wordt er niet vrolijk van…

Ojee, baas is vast boos

Een paar keer drie (drie!) uur bij mijn auto op mijn nagels zitten bijten en dan komt ze vrolijk huppelend tevoorschijn en om een knuffel vragen. Dan mag je niet boos reageren, want anders duurt het de volgende keer vijf uur, want ‘ojee, baas is vast boos’. Kortom; Nana is een oer-Galga, die blaakt van gezondheid. Waanzinnig temperamentvol, waanzinnig snel (75 km/u) en oersterk. Als ze aan de lijn een kat ziet hou ik haar niet in bedwang met spierkracht maar wel met corrigerend stemgeluid. En in huis is het een krolse poes die 24 uur per dag geknuffeld wil worden. Echte, gezonde Galga dus. Ze staat op een dieet van puur natuurzuiver ecologisch vlees (wolven-menu, ong. 400 gram per dag) en toch is ze gladharig geworden (op dat rugplukje na).

nora2

Voor een teefje is ze nu fors

Ik ben nu begonnen met haar dagelijks twee theelepeltjes zalm-olie te geven om te zien of die oude vacht dan weer terug komt. Gebeurt dat niet, ook goed, want wat betreft karakter is ze eveneens hoogst uniek. Ik was in de veronderstelling dat het type vacht genetisch bepaald wordt. Maar zou het kunnen zijn dat het ontwikkelen van een ruwe vacht, behalve genetisch ook het gevolg kan zijn van leef-(klimaat)omstandigheden. Ze is n.l. geboren ten zuiden van Cordoba in de Sierra Nevada. Daar kan het akelig koud zijn. Ze heeft er de eerste anderhalf jaar van haar leven doorgebracht. Ze was net geen pup meer toen ze bij me kwam en is sindsdien ook nog aanzienlijk groter geworden. Voor een teefje is ze nu fors. Kan er een verband bestaan tussen die verlate groeispurt en het verliezen van de ruwe vacht? Enfin, hebben jullie enig idee wat de oorzaak van dit verschijnsel kan zijn of hebben jullie wel eerder van dit verschijnsel gehoord? Als dat mogelijk is zou ik hier graag een antwoord op krijgen. We wensen jullie dan ook alle goeds en vooral heel veel succes, voor jullie en dus voor alle verschopte Galgo’s in Spanje!

Groetjes van Henk Poort