Onderstaand verhaal is een chronologisch verloop van de opmerkelijke reis die Danko heeft gemaakt. De meeste adopties verlopen vlekkeloos, anderen vergen een langdurige adem en constante aandacht van het team van GRH vrijwilligers. Danko is zo’n geval waarbij alles anders verloopt dan je zou verwachten van een galgo. En dat maakt hem juist tot zo’n interessante en leuke hond. Wij hebben de nazorger van Danko bereid gevonden zijn verhaal met jullie te delen.

Beste mensen,

Danko is in 2019 als pup in Spanje op straat gevonden zoals zo vaak het geval is. Een dame van een shelter waar GRH intensief mee samenwerkt, heeft hem van de straat gered. Vrij snel werd Danko geadopteerd in Spanje, hetgeen zeer ongebruikelijk is zoals u allen zult weten. Helaas werd Danko op de leeftijd van iets minder dan een jaar teruggebracht naar de shelter. Zijn baasje kon niet meer voor hem zorgen. De betreffende shelter heeft GRH benaderd om te trachten Danko onder de aandacht in Nederland en België te brengen.

Na het plaatsen van Danko op de GRH website, werd een lief echtpaar in november 2019 al snel verliefd op hem. Compleet logisch, hij is dan ook zeer fotogeniek en heeft een fantastisch leuke kop. Op dat moment waren er geen bijzonderheden te melden. Het zou een adoptie zoals alle anderen worden….
Na het bereiken van de puberteit begon Danko afwijkend gedrag te vertonen van wat je normaliter van een galgo zou verwachten. Hij werd langzaam maar zeker zeer waaks, dominant en agressief naar andere honden van formaat (vooral reutjes). Danko werd op straat en thuis zeer lastig te “handelen” en zorgde voor veel stress bij de familie en de andere aanwezige galgo. Dit arme dier leed zichtbaar onder Danko’s aanwezigheid. Er zijn meerdere incidenten geweest. Danko is door een dierenarts zeer grondig onderzocht. Er was geen medische oorzaak aan te tonen voor zijn gedrag. De arts gaf aan: Deze hond is kerngezond maar heeft wel een “stevige baas” nodig. Alles, maar dan ook alles werd geprobeerd om het tij te keren maar uiteindelijk is besloten Danko terug te plaatsen bij GRH. GRH respecteerde deze beslissing volledig en zou zorgen voor een ander adoptieadres. Als nazorger sta ik nog steeds in contact met deze familie. Zij bieden steun, raad en helpen waar ze kunnen om tot een oplossing te komen. Heel bijzonder. Wat hebben wij toch een fijne adoptiegezinnen. Daar mogen we best trots op zijn.

Na verloop van tijd is een ander adoptiegezin gevonden. Hier was sprake van een bestaande roedel van 3 galgos die zeer stabiel was en een zeer ervaren adoptant. Dit zou zeker moeten zorgen voor een situatie waarbij Danko rust zou vinden en lekker mee kon hobbelen met de evenwichtige roedel. Dit wordt een succesverhaal, we weten het allemaal zeker…….

U voelt het vast al aankomen: het ging een week goed. Na een week begon de “machtsstrijd”. Deze ging er zo hevig aan toe dat 1 van de honden uit de roedel is aangevallen en verwond en ook de adoptant werd lelijk toegetakeld. Danko moest weg, dit zou niet goedkomen. Het nog opnieuw proberen zou leiden tot risico’s die adoptant en GRH niet bereid waren te nemen. Het opnieuw plaatsen bij een ander adoptiegezin, zonder eerst gedegen onderzoek uit te voeren, was geen optie.

“Lieve Danko. Wat is dat toch met jou? Telkens als het goed dreigt te gaan, kom je onvoorspelbaar uit de hoek. Jij ziet er dan wel uit als een galgo, maar gedraagt je compleet anders.”

We wisten het echt even niet meer. GRH heeft Danko bij een expert gebracht. Deze expert is een gedragsdeskundige en beheert een opvang. De gedragsdeskundige werden de volgende hulpvragen gesteld:

  • Is er iets “mis” met deze hond?
  • Zo ja, wat dan en is daar iets aan te doen?
  • Zo niet, hoe ziet het ideale profiel van een adoptant er dan uit waarbij adoptie wel kans van slagen zou hebben?

Na ongeveer een maand heeft de gedragsdeskundige zijn bevindingen kenbaar gemaakt. Goed nieuws!! Met Danko is niets “mis”, maar men zal wel stevig met hem aan het werk moeten. Dit is geen standaard bankhanger zoals de meeste galgos. Er zit een ander (sterk) ras in zijn DNA, daar zijn we inmiddels wel achter. Persoonlijk zie ik veel overeenkomsten met mijn vorige galgo x mastin. Ook een fantastisch dier, maar behalve het uiterlijk leek hij in geen enkel opzicht op een galgo…. Het was een intense “strijd” van 2,5 jaar, maar uiteindelijk met succes en veel voldoening. Het zal met Danko waarschijnlijk een soortgelijk traject worden…….

Het profiel van de ideale adoptant voor Danko werd door de expert als volgt omschreven:
• Fysiek en mentaal fitte mensen;
• Bij voorkeur geen adoptant met uitsluitend Galgo ervaring (sorry mensen );
• Ervaring met sterke rassen zoals Doberman, Mechelse herder, etc.;
• Danko is bij voorkeur enige hond; en prikkelarme omgeving. Aanwezigheid van een zeer dominant teefje zou een te onderzoeken mogelijkheid kunnen zijn.


In de tussentijd heeft Danko bij de gedragsdeskundige een carrière als “hulphond” tijdens de hondentrainingen volbracht. Trots liep hij naast zijn begeleiders tijdens de trainingen die meerdere malen per week werden georganiseerd. Hij deed het fantastisch. Er heeft geen enkel incident plaatsgevonden met andere honden. Hier kreeg Danko de leiding die hij zo hard nodig had, maar wel totaal afweek van de leiding die je normaliter aan een galgo zou geven. Wat een geweldig dier. Het kan zo simpel zijn: gewoon lekker samen aan het werk en er ontstaat iets moois………


Danko is uiteindelijk 7 maanden intern bij deze gedragsdeskundige verbleven. Ondanks vele initiatieven om Danko via onze website en “social” media onder de aandacht te brengen, heeft niemand zich gemeld. Waarom? Heel eenvoudig: we hebben de gehele waarheid inclusief alle “ups and downs” over zijn verleden gedeeld. GRH wou op geen enkele wijze liegen of “misleiden” over datgene dat zich in het verleden heeft afgespeeld. En dan blijkt helaas dat de groep mensen binnen de “Galgo scene” die we in deze 7 maanden hebben bereikt, geen interesse in hem had. Wie wil nu een probleemhond? Nee hoor, een “bankhanger” is veel makkelijker…… En dat, beste mensen, mag uiteraard. Zelf heb ik ook besloten Danko niet te adopteren terwijl mijn handen jeuk(t)en om met hem aan het werk te gaan. Vier van mijn vijf andere honden zouden hem niet aankunnen en dat wou ik ze niet aandoen. Zo zie je maar: iedereen heeft een (andere) persoonlijke reden om iets wel of niet te doen….


Als na 7 maanden leuren er geen enkele interesse in een hond getoond wordt, moet je jezelf afvragen of de “galgo adoptantenvijver” wel de juiste is om in te vissen. Op deze manier vinden we nooit een adoptant en dat is niet in het belang van Danko. Daarom is besloten om een samenwerking aan te gaan met een zeer professioneel asiel. Een asiel heeft immers een veel groter en vooral breder bereik dan onze bescheiden windhondenstichting. Danko zou mogelijk op korte termijn over de juiste baas kunnen beschikken. Is dat nu niet juist de bedoeling? Ik ben daar geweest, heb rondgekeken en heb een goed gesprek gehad met de verantwoordelijke medewerkers. Het was zeer mooi om te ervaren dat dit asiel over medewerkers beschikt die absoluut niet onderdoen voor onze helden in Spanje die bij de shelters vrijwillig werk verrichten.

Maar ja, het woord Engelse woord “shelter” of het Spaanse woord “refugio” klinkt toch een stuk chiquer dan het koude kille Nederlandse woord “asiel”. Het woord asiel roept bij veel mensen negatieve associaties op. En dat terwijl het een belangrijk onderdeel is van het Nederlandse dierenwelzijnssysteem waar misschien best wat verbeterslagen zouden kunnen plaatsvinden, maar waar we internationaal gezien best trots op mogen zijn. Neem van mij aan dat Danko het goed heeft in het asiel. Hij gedraagt zich voorbeeldig, is rustig en heeft van de medewerkers het juiste “predicaat” ontvangen. Een predicaat dat volledig in lijn ligt met onze gedachten en de gedachte van de gedragsdeskundige waar Danko 7 maanden is verbleven.
Wat ben jij een vreemd, lief en interessant geval, lieve Danko. In het afgelopen jaar ben je onderdeel van mijn leven geworden. Behalve stress, torenhoge rekeningen en gedoe heb je ook veel positiefs gebracht. Binnen GRH staan we als 1 blok achter je, altijd!! Het eindresultaat, succes, staat per definitie vast. De route er naar toe, is misschien geen rechte lijn. Maar ach, we komen er wel….


Ik heb goed nieuws voor u, beste Galgo liefhebbers. De ideale adoptant heeft zich gemeld. Een Nederlandse medewerkster van de Spaanse shelter waar Danko vandaan komt, heeft hulp aangeboden en ons gekoppeld aan een gedragsdeskundige die persoonlijk voor Danko gaat zorgen. Zo zie je maar weer; het kan verkeren…
De toekomst voor Danko is rooskleurig en bij GRH zijn we “over the moon”……..

Lieve GRH medewerkers: dit is een perfect staaltje “teamwork” waar we met zijn allen best trots op mogen zijn……

Vriendelijke galgo groet,
De trotse nazorger van Danko
!Hasta luego!