In mei kwam Revuelo met het grote transport naar Nederland. Toen we hem haalden zagen we een magere, getekende en bange hond. Eenmaal thuisgekomen maakte hij kennis met Venus (die we sinds november hebben) en onze oude teckel. Dat ging prima. Iedereen moest een beetje inschikken en er kwam rust en routine in huis.

Revuelo was een slechte eter en we hebben verschillende dingen geprobeerd en zo langzamerhand wordt het beter. Hij is nu in huis een erg lieve, rustige hond.  Zo af en toe wordt hij wat onrustig en kruipt dicht tegen je aan om gerustgesteld te worden.

Vanaf het begin hebben wij hem overal mee naar toe genomen, de natuur in, naar het strand, terrasjes, winkels en een keer naar Amsterdam om een wandeling te maken met onze begeleider. Als het eng wordt dan komt hij tegen ons aan staan en krijgt bescherming en aaitjes. Waar het kan laten we de honden los lopen en dan gaan ze wat scharrelen, rennen en samen ondeugd uithalen. Er zijn ondertussen plekken waar we ze aan de lijn houden want anders wordt het te gek (“partners in Crime”).

Pas geleden is onze oude teckel overleden, erg verdrietig en het is stil zonder hem, maar de Galgo’s brengen zachtheid en troost. Wat zijn we blij met die twee. Ze worden verwend en hebben een gouden mandje bij ons. We hopen nog lang van ze te kunnen genieten.