29 januari 2012.

Ingezonden verhalen Deel 1

Hoezo, geen plaats meer voor een 2e, 3e of 4e galgo? Dat kan best hoor!

Uit de oude doos.

Weet u het nog? In verband met ons jubileum deden we eerder een oproep voor al uw galgoverhalen. Zoals beloofd gaan we een deel van de inzendingen natuurlijk ook op onze site plaatsen. De komende weken treft u wekelijks een van de inzendingen aan en op een later tijdstip zullen we ze ook een verzamelplekje in ons archief geven. Iedereen bedankt voor het inzenden (dit kan overigens nog steeds!) en veel leesplezier!

DEEL 1

Gipsy, onze kleine witte engel - ingezonden door familie de Jong-Karreman.

We noemen haar onze witte engel. Want ze kwam, met haar bijna witte vacht en kleine gestalte, naar ons toegevlogen vanuit een ver land. En als we naar haar kijken, kunnen we de hoop niet verliezen. Want als zij, na alles wat ze heeft meegemaakt het leven omarmt, waarom wij dan niet ?  Ze heeft de vriendelijkheid van een goddelijke boodschapper. Ze is nooit niet-vriendelijk naar mensen toe. En ze is een bekwame trooster voor verdrietige mensen en een trouwe vriend voor wie even wat warmte en grenzeloze aanvaarding nodig heeft. Ze is gewoon een hond, maar voor ons zo bijzonder. Want ze heeft iets wat we bij onze vroegere honden van andere rassen nooit hebben ervaren. Is het de compromisloze aanhankelijkheid ? Is het het vermogen zich zonder reserve te geven? We weten het niet. Maar iets in deze hond raakt ons diep en we blijven ons er over verwonderen. Verder is Gipsy gewoon een hond. Die een engel is voor mensen maar in haar collega-honden weinig ziet. En vaak bang en afwerend op hen kan reageren. Een hond met verlatingsangst, die als wij op vakantie gaan in alle staten is. En wat dan alleen helpt is haar al in de auto zetten tot alles is ingepakt. Dan weet ze tenminste zeker dat ze mee gaat. Een hond die iedere dag enthousiast acrobatische oefeningen doet om haar penssnoepjes te ‘’verdienen’’: ze springt door een hoepel, gaat op haar achterpoten staan, springt op stoelen en over balken en nog veel meer..

Een hond die  als ze aan de fiets mag rennen vaak helemaal uit haar bol gaat. Dan komt ze los van de grond en zweeft, als de engel die ze is, boven de grond. En maakt snelheid, almaar meer snelheid. Met haar oren wapperend in de wind. Een prachtig gezicht.
Een hond die een bijzondere ‘klik’’ met kinderen heeft. Zelfs kleine baby’s en peuters zijn veilig bij haar. Soms proberen we wat reclame te maken voor dit prachtige ras. Bijvoorbeeld toen onze zoon een spreekbeurt over de galgo hield en Gipsy natuurlijk mee de klas in mocht. Daarna was een hele klas vol kinderen er diep van overtuigd dat een galgo de liefste hond ter wereld is! Dat lukt altijd met Gipsy als ambassadeur. Ze is een hond die voor onze dochter de meest trouwe vriendin is die er bestaat, want ze is er altijd , wil altijd knuffelen en geeft altijd haar warmte.

 Hoe zouden we haar ooit kunnen missen? Ze is nu vier jaar bij ons en wordt in november zes. We kunnen alleen maar hopen dat ze stokoud wordt en ons pas weer verlaat als het echt niet anders meer kan. We hebben er alle vertrouwen in dat ze dan, ooit, heel veel later, als de kleine witte engel die ze is, rechtstreeks naar de hemel vliegen zal.

Geïnspireerd door het bovenstaande? Stuur uw verhaal naar ons webteam !