Een adoptiegezin met een gouden hart… en nog veel meer!!!

Alle adoptiegezinnen zijn geweldig, liefdevol en doen er zo goed aan een of meer van de windhondjes een goed, veilig en warm thuis te geven en daardoor een leven te redden. Maar soms komen we uitzonderingen met een platina randje tegen en dit is er een die we heel graag even in het zonnetje willen zetten.

De liefde van Erny en Rob voor de Spaanse windhonden is begonnen bij GRH. Ze hebben vele jaren op een heel grote paardenboerderij gewoond en onze stichting mocht al die jaren  gebruik maken van een van de grote schuren voor opslag van alle spullen en materialen. Daarbij kunt u denken aan benches waarin de honden aankomen en die weer terug moeten naar Spanje, verbandmiddelen, hondenvoer en nog veel meer.

Wanneer we ook spullen wilden komen halen of juist brengen, het kon altijd bij hen. Nog nooit hebben we te horen gekregen “Kom volgende week maar want het komt nu niet uit”.

Moest de bus vol worden gelaten, dan waren de zonen van Erny en Rob er zelfs meteen bij om te helpen met tillen, sjouwen en inladen.

Jarenlang mochten we van hun kantine gebruik maken als er een bus vol met geadopteerde hondjes naar Nederland kwam. Het gezin van Erny en Rob zorgde dan voor hapjes en drankjes, ontving alle mensen die gespannen en trappelend van ongeduld aan het wachten waren tot eindelijk de bus aan kwam met “hun” hond.

Als de honden er dan eindelijk waren en kennis hadden gemaakt met hun adoptiegezin, wilden ze natuurlijk heel graag even de stramme pootjes strekken en wat energie kwijt. Ook dat kon bij Erny en Rob. Daar mocht hun paardenbak voor worden gebruikt.

En dit alles gratis en voor niets. Zelfs voor de verzorging wilden zij geen vergoeding hebben.

Twee keer is het de voorbije jaren voorgekomen dat we in nood zaten. Dat er een hond was die heel dringend opvang nodig had en onze pleeggezinnen zaten vol óf de hond waar we een plek voor zochten paste niet in de roedel van de pleeggezinnen. Dat kan er bijvoorbeeld al mee te maken hebben dat het pleeggezin een kat heeft en de beoogde pleeghond niet met katten kan.

De eerste keer ging het om een hondje met wie het helaas niet goed ging in het gezin dat haar had geadopteerd. We konden haar niet plaatsen in een van onze pleeggezinnen en dus werd ten einde raad contact opgenomen met Erny en Rob. Omwille van privé omstandigheden die op dat moment speelden, kwam het eigenlijk helemaal niet uit, maar toen ze het verhaal hadden gehoord zeiden ze “Laat maar komen”. Het heeft enorm veel liefde, begrip en geduld gekost in het hele gezin, maar uiteindelijk is het allemaal goed gekomen. Sami kwam weer helemaal tot rust en veranderde in een liefdevolle knuffel. Ze werd door hen geadopteerd.

De tweede keer is nog niet eens zo heel lang geleden. In Spanje zat mooie meid Miami (galgo mix) en het was nodig haar naar Nederland te halen. Ook nu was er door omstandigheden geen ruimte in onze fantastische pleeggezinnen. Onze vrijwilliger van de pleegzorg trok de stoute schoenen aan en riep de hulp in van Erny en Rob. En u raadt het al… ook dit keer kwam het eigenlijk helemaal niet uit omdat Erny en Rob de boerderij hebben verkocht en heel binnenkort gaan verhuizen naar een andere boerderij. Maar toch was ook Miami welkom.

Op 15 december 2017 was het zover. Miami zou in de avond aankomen op de luchthaven in Rotterdam. Erny was daar samen met haar zoons en natuurlijk was er ook iemand van onze stichting aanwezig. Toen de bench waarin Miami zat eindelijk in de aankomsthal was en we haar er samen uithaalden stond een van de zoons van Erny bedachtzaam te kijken en zei toen: “Mam, zeg nou maar gewoon dat je Miami adopteert, want pleeg … dat gaat ‘m echt niet worden met haar. Ik zie het aan je uitstraling!”

Erny reageerde er niet op, maar de afgevaardigde van onze stichting zag het ook. De liefde voor Miami straalde Erny al meteen uit de ogen.

En op 1 januari 2018 was het dan zover, Erny stuurde een bericht met nieuwjaarswens en liet meteen weten dat Miami mocht blijven. Ze wordt geadopteerd door Erny, Rob en het hele gezin. Een mooier begin voor het nieuwe jaar konden wij ons niet voorstellen en zeker ook niet voor Miami.

Erny, Rob en kinderen. Heel veel dank voor alles. Jullie betrokkenheid, jullie inzet en de manier waarop jullie altijd anderen vóór laten gaan heeft altijd enorm veel voor ons betekend en betekent het nog. We hopen heel erg nog vele jaren op een of andere manier een klein beetje mee te mogen genieten van de liefde die jullie voor iedereen om jullie heen hebben.

Ter illustratie hebben we nog de film toegevoegd van een van de grote transporten, waar Erny, Rob en hun kinderen natuurlijk ook bij betrokken waren.