saar6

Het is nu een aantal weken geleden dat Sabine bij ons kwam…

saar4

…en wij noemen haar Saartje.

 

De eerste dagen draaide het om rust en vertrouwen. Want o wat was alles spannend voor Saartje!

De autorit van het vliegveld naar haar nieuwe huis was  op zich al een heel avontuur, want… hoe blijf je op een achterbank zitten, tijdens de bochten en het optrekken? Regelmatig viel ze haast of half van de bank af. Nu… en aantal weken later gaat het bij rustig rijden, erg goed. Ze gaat regelmatig liggen. Maar ze zit het liefst met haar kop op de hoedenplank, naar buiten te kijken. Een heel grappig gezicht voor de bestuurder, die dan die lieve “vleermuisoren” in de achteruitkijkspiegel ziet.

 

Saartje vindt haar ligplekjes in huis echt fijn. Maar ze laat daar ook haar verleden zien.
Ze durfde er niet “zomaar” van af te komen. Als iemand naar haar toe stapte dook ze inéén.
Het gaat steeds een beetje beter. Ze krijgt voorzichtig het vertrouwen dat er niets ergs gebeurt. ’s Avonds geniet ze op haar plaats, zelfs van een rustgevende aai/massage. Ze valt dan heel snel in slaap. Op voor haar bekende momenten, zoals uit gaan en eten, komt ze nu uit haarzelf van haar plaats!

Bekende momenten…
Ja, daar vaart ze wel bij. Rust en regelmaat! Dat pikt ze snel op en dat is een houvast voor haar.

De tuin… o wat was die spannend! Al die vogeltjes, een overvliegende meeuw, maar ook een vliegtuig… dat alleen is al genoeg om van onder de indruk te zijn.saar3
Elke dag gaat het beter. Ze kan nu los in de omheinde tuin en durft te snuffelen.

Ook tijdens het uitlaten durft ze nu te snuffelen.
Mannen die langs lopen, doen haar niks… heeft ze nu pas sinds een weekje door. Fietsers, brommers, scootmobiles enz., langzaam krijgt ze vertrouwen in het feit dat als ze gewoon door loopt, er niets aan de hand is.

Saartje maakt veel mee. Veel voor ons allerdaagse dingen, die voor haar zo groots zijn! Moe was ze er van.. ’s middags moe en ’s avonds doodmoe. Nu is ze alleen nog ’s avonds moe.

saar2Geluiden…
Zo eng waren de geluiden van de sportvelden 500 mtr verderop. Na een week bijna dagelijks daar gelopen te hebben, steeds iets dichterbij, was ze er klaar voor… we gingen dat eens van dichtbij bekijken. Achter de bosje zijn ze op de velden aan het sporten. En kijk die oren eens!! Saartje was niet bang meer, maar nieuwsgierig!

 

Wat lief en dapper is ze! Zo intelligent en knap. Zo eng als dat ze iets kan vinden…als ze het wil opgeven en ik mag haar begeleiden, zet ze tòch nog even door.

We denken vaak terug aan het moment dat Saartje aan kwam op de luchthaven en zijn dankbaar dat ze op ons pad kwam. Hopelijk denkt zij er hetzelfde over.

saar1

Ze zoekt de laatste tijd contact met me. En reageert op haar naam. Voorzichtig kwispelt ze soms kort. Alsof ze het bijna niet mag. Maar lieve Saar… je moest eens weten hoeveel jouw contact, je moment van relaxen, jouw korte kwispel met mij (ons) doet!

 

 

 

 

saar5Ik hoop dat je lang en veel je staart laat zwieren! Een kwispel omdat je het leven weer ziet zitten en het zonnetje weer ziet schijnen.