Wat voelen we ons super gezegend met de komst van onze lieve, bijzondere Tsarina (zo genoemd omdat ze zo’n elegante en adellijke dame is om te zien).

 

Ze is nog geen 6 weken bij ons, maar het voelt alsof ze al jaren onderdeel uitmaakt van ons gezin!

We hielden overal rekening mee, maar wat is alles ons meegevallen. Zo was ze helemaal niet bang en verliep de introductie met onze andere kleine hondjes heel goed (de kleine hondjes blaften even flink, maar Tsarina vond alles meteen goed). Ook leek ze totaal niet onder de indruk van alle nieuwe ervaringen en impressies in en rond het huis. Het raakte ons enorm hoe ze al meteen zoveel vertrouwen in ons had en meteen ging janken als iemand van ons maar even uit haar zicht verdween.

De eerste nacht heeft er iemand bij haar geslapen, maar al meteen de tweede dag kwam ze zelf de trap op om op de slaapkamer te liggen, eerst nog in een mand op de grond, maar al na een paar dagen in bed bij de andere hondjes. We hebben haar wel eerst moeten leren om voorzichtig(!) de trap op en af te lopen, wat ze inmiddels goed onder de knie heeft.
Het hebben van zo’n brave hond was voor ons een compleet nieuwe ervaring (in tegenstelling tot onze kleine hondjes bijvoorbeeld blaft ze nooit en is ze perfect zindelijk). Ook kan ze perfect overal mee naartoe, bijvoorbeeld op visite of de stad in.

Het enige waar we op moeten letten, is dat ze vanuit haar onbevangenheid soms ook met onze katten wil spelen, maar dat de katten dit wat minder leuk vinden en zich hierdoor soms rot schrikken. Ze reageert echter heel goed op een korte verbale vermaning (‘Tsarina, pas op, niet doen!’) en gaat dan gehoorzaam op haar bed liggen. Zodra ze rustig ligt of slaapt, komen de katten gewoon bij haar liggen.

Aanvankelijk had ze nog niet helemaal door dat het uitlaten en wandelen een leuke activiteit is. In het begin was ze namelijk wat bang voor brommers/scooters/auto’s die haar langs achteren naderden en was ze wat terughoudend. Nu snuffelt ze overal en begrijpt ze dat ze ook haar behoefte mag doen. Als we nu maar haar riem pakken of onze schoenen aandoen, wordt ze meteen enthousiast en staat ze te kwispelen. Ook is het enorm aandoenlijk hoe ze maar met elke hond (en persoon) die je tegenkomt wil spelen. Daarnaast oogsten we elke dag lof en bewondering van mensen die we onderweg tegenkomen en ons complimenteren met zo’n mooie hond.

Tsarina wordt elke dag meerdere keren uitgelaten en mag elke dag in een rustig park vlakbij even flink rennen en spelen met andere honden. Daarnaast gaan we elk weekend met haar naar het strand, waar ze helemaal los kan gaan en naar hartenlust en ongelimiteerd vrijuit kan rennen. De eerste keer dat we haar loslieten was wel heel spannend, want je bent toch bang dat ze wegloopt, maar ze is super braaf. Om de zoveel tijd staat ze stil en kijkt waar wij zijn en komt dan naar ons toegelopen om weer even contact te maken. Ook komt ze wanneer ze uitgespeeld is, weer bij ons staan om aangelijnd te worden. En als ze uit ons gezichtsveld dreigt te raken en wij haar roepen, komt ze meteen naar ons toe gerend.
Het enige wat heel vervelend was voor haar (en waar wij ons soms erg zorgen over maakten) is dat ze de eerste weken erg kampte met darmproblemen. Ondanks alle opgevolgde adviezen en dierenartsbezoeken (en geweldige begeleiding vanuit de stichting), heeft het toch wel een aantal weken geduurd voordat dit verbeterde. Uiteindelijk is het na meerdere kuurtjes en het proberen van verschillende speciale soorten dieetvoer voor gevoelige darmen, nu eindelijk stabiel en heeft ze gelukkig nergens meer last van.

Er zijn maar een paar dingen die verraden dat ze toch een heel zwaar en traumatisch leven achter de rug heeft. Zo moeten we elke keer opletten dat ze toch niet haar eigen ontlasting op eet, iets wat ze ongetwijfeld heeft moeten doen om maar te kunnen overleven zwervend op straat met haar pupjes. Een ander iets is dat wanneer ze heel diep slaapt, ze absoluut niet wil dat een ander hondje maar bij haar in de buurt komt (wat vast komt doordat ze op straat nooit een veilig eigen plekje had en lastiggevallen werd door andere honden). Ook is ze naar mannen toe wat meer afwachtend en gereserveerd.
Ondanks dat ze vanaf het begin al geen bange indruk maakte, lijkt ze met de dag nog verder op te bloeien en gelukkiger te worden. Zo had ze de eerste weken soms nog de ‘depressieve’ en droevige blik in haar ogen die we van haar kenden uit de adoptiefoto’s, maar nu lijkt deze volledig verdwenen. Ook is ze in haar gedrag soms net een pup, zo speels, baldadig en ondeugend, dat ze van blijheid niet meer weet wat te doen. Het maakt ons gelukkig dat een hond met haar verleden toch nog kan spelen als een onbevangen en dartel veulen. Bovendien is ze gek op knuffelen en geaaid worden. Ze komt vaak zelf naar ons toegelopen om aangehaald te worden en als ze maar haar naam vernoemd hoort worden, gaat ze op haar rug liggen en rollen om geaaid te worden.

En zo kunnen we nog eindeloos blijven doorgaan over al haar leuke eigenschappen en persoonlijkheid! We hadden ons goed ingelezen over de galgo/greyhound, maar het blijft heel bijzonder om zo’n lieve, mooie en gevoelige hond in huis te hebben. Kortom: ze is in alle opzichten een superhond, waar we ons elke dag gelukkig mee prijzen en zielsveel van houden!