Paco is nu sinds 8 maanden bij ons, met de GRH bus kwam hij bij ons in april 2018. Wat was die aankomst spannend en emotioneel. We zijn compleet verliefd op hem geworden.

We hadden al een meisje van 15 jaar. Zij begreep alles, na zoveel jaar kun je lezen en schrijven met je hond. Toen kwam onze Spaanse vriend bij ons in Nederland. Hij vond alles spannend en dook weg als je langs liep met een bezem of iets dergelijks. Ook de vliegenmepper vond hij gruwelijk eng, maar wat wilde hij graag vertrouwen en begrijpen.
Als ik de vliegenmepper of bezem pakte maakte ik geen oogcontact en zei alleen maar dat het goed was.
Daarna een aai over zijn bol, zo min mogelijk aandacht. Maar wel gerust stellen, alles op gevoel.

En na een maand of 5? Geen angst meer en hij begrijpt al zóveel! Ongelooflijk, wat zijn het toch gevoelige, intelligente, gekke, bijzondere honden.

Ons meisje van 15 hebben we, met pijn in ons hart, twee maanden geleden moeten laten gaan. Ze was echt op. Paco mist haar ook zo vreselijk dat we besloten hebben toch een ander vriendinnetje voor hem te adopteren. Dat is Dalí (voorheen Ariadne) geworden.

Zij wordt onze derde Galgo Espagnol en komt 3 januari 2019 naar ons toe. Dan kunnen we nog zo’n lieverd een mooi leven geven.

Bij de eerste windhond dacht ik, ik zal nooit méér van een andere hond kunnen houden dan van deze.
Maar nu, na vijf windhonden, weet ik dat ze allemaal zo’n ongelooflijk mooi karakter hebben dat de liefde in je hart alleen maar meer en meer wordt. En dat je er nooit een zult vergeten.