Lieve vrienden van onze stichting.

Zoals we u een maand geleden hebben beloofd zal de frequentie waarmee u de Greytnews ontvangt flink worden opgeschroefd. Afhankelijk van de hoeveelheid nieuwe dingen die we u kunnen vertellen zal dit eens per maand of een keer per twee maanden zijn.

Ook dit keer willen we u graag onder de aandacht brengen dat u de Greytnews ontvangt omdat u zich lang geleden hebt aangemeld voor onze nieuwsbrief. Mocht u dit niet meer op prijs stellen, dan kunt u zich via de knop onderaan in deze nieuwsbrief hiervoor afmelden.

Er is weer genoeg gebeurd. We kregen een aantal leuke berichten met verhaaltjes van adoptanten, de eerstvolgende busreis naar Spanje met hulpgoederen is weer gepland, er zijn een flink aantal nieuwe honden op onze website gekomen enz.

  • sinds kort hebben we een heus webteam bestaande uit enkele vrijwilligers die zich er voor inzetten alle nieuw ter adoptie aangeboden honden mooi op de site te presenteren, al het nieuws, bijzondere honden die extra aandacht vragen, acties enzovoorts;
  • de bus gaat weer rijden! volgens de planning vertrekken er weer twee kanjers met een volle bus met hulpgoederen naar Spanje op 10 april a.s. en we verwachten hen weer in Ter Aar op 16 april a.s. met een bus vol met geadopteerde honden;
  • We zijn nét van start gegaan met het opzetten van de nieuwe webshop. Dit zal nog even tijd in beslag nemen, maar het zit er aan te komen;
  • En sinds 6 maart jl is het penningmeesterschap van GRH over gegaan van Erik van der Looij naar Lucie van der Zeeuw.

Dank voor uw betrokkenheid, uw steun in gedachten/financieel/als sympathisant/als vrijwilliger/als adoptant.

Graag nemen we u mee in enkele uitzonderlijke, bijzondere gebeurtenissen, lieve en ontroerende verhalen. Veel leesplezier gewenst.

Esther Versluijs, voorzitter GRH en teams

 

 

 

Busreis 10-16 april 2019 en kleine wandeling 24 maart 2019

Binnenkort is het weer zover en natuurlijk willen we zoals altijd heel graag de bus helemaal volgeladen hebben met hulpgoederen voor onze shelters in Spanje. De bus vertrekt 10 april a.s. en komt weer aan in Nederland, natuurlijk vol met geadopteerde honden, op 16 april a.s.

Om ervoor te zorgen dat de bus echt vol zit, willen we graag voldoende spullen verzamelen en dan met name:

  • zelfklevend fixatiewindsel (zie foto)
  • elastisch ideaalwindsel
  • andere verbandmiddelen zonder watten (deze blijven aan de wonden plakken).
  • Zoveel mogelijk antiparasitaire middelen (pipetten tegen vlooien en teken), deze zijn in Spanje namelijk behoorlijk duur en misschien heeft u nog iets liggen dat u niet meer gebruikt.
  • Halsbanden, tuigjes, riemen en jasjes.

Leest u hier meer…

 

Ons huis is weer compleet met Misha!

Daar stonden we dan weer op Schiphol op een Galgo te wachten. We zijn al wat ouder en hadden ons voorgenomen geen Galgo meer te adopteren, Vier keer was immers wel genoeg?
Bovendien waren dat alle vier al wat oudere met problemen en het afscheid nemen gaf zoveel verdriet. Maar die website he, je kijkt er toch regelmatig op. Toen kwam Kerstmis, wat wensen we voor het nieuwe jaar…..? Een Galgo!! Eensgezind zijn we, dat wensen we!

Leest u hier meer over hun zoektocht en natuurlijk over hun keuze.

 

Het bijzondere gouden mandje van Loira, Chica en Gin

Zoals alle vrijwilligers van GRH kijken ook wij regelmatig op de site van GRH, en ruim een jaar geleden zag ik een hond staan( ex fokteef) die haar hele leven keihard voor haar baas gewerkt heeft. Altijd in een klein hokje gezeten had, weinig beweging en ronduit een verschrikkelijk gehad heeft. Toen ze te oud was om nog nestjes met haar te krijgen moest ze maar naar een dodingsstation. Zij stond op onze site als kansloos, oud afgedankt, lelijk en afgeleefd! Ik ben naar mijn Jaqueline gelopen (die werkt aan huis:) en gezegd; heb je dat verhaal gelezen over Loira? Een schrijnend verhaal waar er helaas zo veel van op de site staan maar haar verhaal greep me zo aan. Een leven lang hard voor haar baas gewerkt en dan naar een dodingsstation.   Dat mag niet gebeuren dacht ik, ik wilde haar zo graag een goed pensioen geven.

Leest u hier hoe het verder is gegaan.

Het leven van een kleine podengo portugues

Pistacho, hoe vind ik woorden om jou te beschrijven, jouw leven, jouw angsten. Ik ga het proberen jochie.

 

Jochie, deze foto kwam 26 juli 2016 langs op mijn FB tijdlijn. Gepost door Esther van GRH, je kent haar misschien nog wel. Zij heeft jou ontmoet in jouw kennel bij Galgo del Sur in Cordoba, ze kon jou alleen achterwaarts zo klein mogelijk knielend benaderen. Ze mocht je even aaien, je verstijfde en keek weg. Je was zo bang, zo ontzettend bang. Het liefst kroop je helemaal weg, maar je kon nergens heen.

Je stond te boek als een hopeloos geval en niet adopteerbaar. Goed met honden, maar de mens kon jij niet velen. Zo angstig als jij werd zelden gezien. Gedoemd om je leven achter tralies uit te zitten. Je was nog zo jong, 1.5 jaar en zo ontzettend mooi, zo ontzettend aangedaan door een mens, zo verwaarloosd, zo….Esther kon jou niet vergeten en op een dag heeft ze jou op FB gedeeld, in de hoop iemand te vinden die jou een leven kon bieden.

Ik zag jou en mijn hart maakte een sprong. Ik zag jouw ogen, jou scruffy lijfje, de angst en het ongemak dat er zelfs een mens dichterbij kwam om de foto te maken. Ik wist dat jij bij mij hoort. Tsja, waarom jochie, dat weet ik niet, het was een gevoel, een golf wat door mij heenging.

Leest u hier verder om er achter te komen of alles uiteindelijk goed kwam.

Op naar Sevilla, twee pleegmoeders gaan hun opvanghonden halen!

De datum komt nu heel dichtbij. Leuk, maar ook spannend.
De laatste keer dat ik in een vliegtuig heb gezeten? 2007

Hoe het begon:

Nadat lieve, leuke Pryde (nu Olivia) was geadopteerd door haar geweldig passende familie, met nog haast geweldiger passend-bij-Pryde al aanwezige reu Victor, wilden ze hier thuis eventjes rust. “Begrijpelijk”, zei ik (mmmh, niet voor mij), ook goed voor de eigen honden om een beetje op adem te komen, dat dus weer wel.
Natuurlijk keek ik die periode wel op de website van Greyhounds Rescue Holland had contact over honden die al wat langer op de site stonden. Waarvan eentje als enige galga in de shelter Arca de Sevilla zat. Natuurlijk zijn er in deze shelter veel meer honden, maar andersoortig, waaronder veel podenco’s.

Leest u hier meer over hun reis die volgende week begint.

Wij en onze pack, een voorstelronde

Een voorstelronde om ons en onze pack aan u voor te stellen. Wij zijn Henk en Joséphine en tot anderhalf jaar geleden hebben wij behoorlijk wat gezworven en op diverse plaatsen en in verschillende landen gewoond. Ik ben opgegroeid met honden van diverse formaten, mijn man komt van een boerderij waar een hond vooral functioneel was.

Tot 2000 woonden wij in Spanje en gelukkig (of niet?) wisten wij toen niet of nauwelijks hoe groot het dierenleed daar is. Ik ben er destijds wel eens in een asiel geweest, omdat ik daar als vrijwilliger aan de slag wilde, maar toen ik daar was, realiseerde ik mij dat ik dat op dat moment niet aankon.

Omdat ik in Spanje geen werk had toen we daar kwamen, besloten we dat dit het moment was om een droom te verwezenlijken: een Duitse Herder. Met heel wat improvisatie vanwege de taal die we toen nog niet machtig waren en bezoekjes aan fokkers (waarbij ik ook broodfokkers heb gezien), vond ik een goed adres.

Leest u hier hoe het verder is gegaan met een ontroerende adoptie aan het einde.