Lieve vrienden van onze stichting.

Zoals altijd willen we u ook dit keer graag onder de aandacht brengen dat u de Greytnews ontvangt omdat u zich lang geleden hebt aangemeld voor onze nieuwsbrief. Mocht u dit niet meer op prijs stellen, dan kunt u zich via de knop onderaan in deze nieuwsbrief hiervoor afmelden.

Dit keer is het een extra uitgebreide Greytnews, omdat onze bus in de nacht van 12 op 13 maart al weer naar Spanje vertrekt en de geplande aankomst in Nederland is op 21 maart aanstaande. We hopen zoals altijd vol met allerlei hulpgoederen naar Spanje te kunnen gaan en we zullen zeker met een kostbare lading van 8 of 9 honden op 21 maart weer terug keren. Ook dit keer zullen we uw hulp om de bus vol met hulpgoederen te kunnen laten rijden heel hard nodig hebben. Er is heel veel behoefte aan verbandmiddelen, ontvlooiingsmiddelen, ontwormingsmiddelen, dekens, jassen, halsbanden en nog veel meer.

We hebben allemaal de feestdagen weer achter de rug en zitten inmiddels al weer een poosje in het nieuwe jaar. Voor de galgo’s en de podenco’s is de ergste tijd van het jaar aangebroken. Op 1 februari eindigt immers traditioneel het jachtseizoen in Spanje en dan begint de grote opruiming. In binnen- en buitenland zijn massale demonstraties gehouden tegen het misbruik, de mishandeling en het doden van deze prachtige dieren. De shelters zitten overvol, er kan werkelijk niets meer bij en dus zitten er oh zo veel honden te wachten in de perrera om te worden gered. Ook is het beeld op de straten weer veranderd, de aantallen honden die in de steek zijn gelaten zijn zoals elk jaar ook weer toegenomen.

Helaas zijn er in het begin van het jaar niet zo heel veel mensen die naar Valencia, Malaga of Sevilla vliegen en dus is een van onze vrijwilligers op 19 januari jl zelf gevlogen om twee honden te halen. Een andere vrijwilliger vliegt op 16 februari om precies dezelfde reden. De honden naar hun adoptiegezin brengen in Nederland maakt tenslotte weer een klein beetje ruimte in de shelter. Met recht sprak een van onze vrijwilligers er over met de woorden “twee honden halen, vier honden redden”. Het verwarmt ons hart dat mensen dit willen en kunnen doen en we kunnen u vertellen dat deze reizen uit eigen zak óf door gezamenlijke inspanningen van onze vrijwilligers worden betaald.

Natuurlijk zijn er de voorbije maanden weer een flink aantal nieuwe honden op onze website gekomen, zo’n 2 tot 2.5 jaar geleden telde onze website gemiddeld 100-120 honden die ter adoptie waren geplaatst. Nu, begin februari 2020, staat de teller op 176 honden. We zijn er dus nog lang niet. We waren al een poos bezig te onderzoeken of onze website verbeterd kon worden, maar we hebben het besluit genomen dat het beter is helemaal opnieuw te bouwen. De website moet moderner, sneller, gebruiksvriendelijker en dus anno 2020 zijn en natuurlijk met daaraan gekoppeld een aantrekkelijke webshop waar u een aantal van de broodnodige producten voor uw hond kunt kopen zoals bijvoorbeeld halsbanden, riemen, tuigjes, jasjes, muilkorfjes en nog een paar leuke hebbedingetjes. We streven er naar de nieuwe website grotendeels klaar te hebben voor lancering in april 2020.

Bij een van onze shelters in Malaga zit een héél bijzonder hondje, Yuki. Een van de liefste en meest aandoenlijke hondjes dat we in lange tijd hebben gezien. Helaas is ze in het verleden zwaar verwaarloosd waardoor ze zich niet goed heeft kunnen ontwikkelen én ze is ook nog een albino. Om die reden is ze nagenoeg doof en bijna blind. Gelukkig komt ze in maart met de busreis mee naar Nederland en tot het moment van adoptie mag ze heerlijk gaan genieten in een van onze fantastische pleeggezinnen. Het zal ons niets verbazen als ze vrij snel wordt geadopteerd en waarom ook niet. In tegenstelling tot mensen kunnen honden zich heel goed redden ook al zijn ze bijna doof en blind.

Een paar maanden geleden kwam een net zo bijzonder hondje vanuit een van de shelters in Sevilla naar ons toe – hij heette Mayo – en hij kreeg een fantastisch plekje bij een speciale stichting die uitsluitend gehandicapte honden opvangt in België. Op 27 oktober jl mocht hij naar zijn nieuwe thuis reizen. Het gaat geweldig goed met hem en ook met de honden die hem al voor gingen naar deze Stichting. Dat waren Dover en Maggie!

Natuurlijk zal onze betrokkenheid, onze inzet, onze passie in 2020 zoals u van ons gewend bent er ook dit jaar weer toe leiden dat we door gaan in onze strijd tegen de omstandigheden waarin de Galgo’s en Podenco’s gedwongen moeten leven in Spanje, we gaan door met het bieden van een nieuw thuis en dus nieuwe toekomst aan zoveel mogelijk van hen en we gaan ons er voor inzetten in 2020 om meer gastgezinnen (pleegouders) te vinden voor deze lieverds zodat er meer honden die het nodig hebben sneller kunnen worden geholpen.

Natuurlijk gaan we in 2020 ook vaker naar Spanje rijden met onze eigen bus. Er staan behalve in maart nog twee andere busritten gepland en héél misschien komt er zelfs nog eentje bij aan het einde van dit jaar.

We hebben u ook al eerder laten weten dat er langzaam maar zeker zaken ten goede aan het keren zijn in Spanje. Recent kregen we het bericht dat er een nieuw directoraat generaal is ingesteld voor de dierenbescherming. Dat is een historische stap en alles wat betreft dierenwelzijn komt onder hun verantwoordelijkheid. Ook voor de Spanjaarden zelf zitten hier voordelen in, want de BTW op de kosten van de dierenarts en dierenvoeding wordt verlaagd. Verder gaat men zich inzetten om een einde te maken aan de subsidiëring van de stierengevechten. Wij zijn enorm blij met deze ontwikkelingen. U kunt als u dat wilt hier het hele bericht lezen.

Dank voor uw betrokkenheid, uw steun in gedachten/financieel/als sympathisant/als vrijwilliger/als adoptant.

Esther Versluijs en teams

Voorzitter Greyhounds Rescue Holland

Spanje krijgt Directoraat-Generaal voor Bescherming Dieren

De Spaanse regering richt een directoraat-generaal voor dierenbescherming op. Hiermee maakt de Spaanse regering een historische stap richting een betere dierenbescherming in het land.

De directeur van de nieuwe instantie is Sergio García Torres, van de coalitiepartij Podemos. Het Comité Anti Stierenvechten werkt al jarenlang nauw samen met Sergio García in de strijd voor het einde van het stierenvechten. Hij is een zeer gedreven en geliefde collega en de persoon bij uitstek voor deze functie.

Het hoofddoel van het directoraat-generaal is om alle bevoegdheden wat betreft dierenwelzijn samen te voegen onder dezelfde instantie. Tot nu toe vielen deze bevoegdheden onder de verantwoordelijkheid van vier verschillende ministeries en bij de regering van de deelstaten. Het tweede belangrijkste doel is om de Europese richtlijnen over dierenwelzijn te incorporeren in het juridische kader van Spanje en een dierenwelzijnswet te maken die een respectvolle relatie met alle levende wezens moet garanderen.

Of het stierenvechten ook onder de verantwoordelijkheid van het directoraat-generaal zal vallen is nog niet bekend. Over diverse onderwerpen moeten nog onderhandelingen plaatsvinden. In ieder geval heeft coalitiepartij Podemos wel als doel te werken aan het einde van het subsidiëren van het stierenvechten met belastinggeld. Ook willen ze een verbod op evenementen waarin dieren mishandeld worden.

Sergio Garcia Torres

Andere doeleinden van het directoraat-generaal is onder meer wetgeving maken over het amputeren van staarten en oren van honden. Ook wil de nieuwe overheidsdienst werken aan een nieuw identificatiesysteem voor huisdieren om het in de steek laten van dieren drastisch te verminderen. Dit is een groot probleem in Spanje. Ook de manier waarop het registeren van huisdieren werkt moet beter en op landelijk niveau gebeuren. Nu heeft iedere regio zijn eigen systeem. De situatie is zo nijpend dat als je in Madrid woont, en je je hond verliest in Toledo, het onmogelijk is het dier te lokaliseren. Verder heeft Podemos in haar programma aangegeven dat het doel is de btw op veterinaire diensten te verlagen van 21% tot 10% en die op dierenvoeding van de huidige 10% naar 4%.

Het Comité Anti Stierenvechten blijft nauw samenwerken met Sergio García om het welzijn van dieren in Spanje te verbeteren.

Persbericht Comité Anti Stierenvechten
Bron: Animals today

Mag ik bij u komen wonen?

Ik ben Clemente en ik woon al lange tijd in een shelter. Gelukkig maar hoor en ik ben hier ook wel blij, maar er gaat niks boven een plekje dat echt voor mij is en waar mijn eigen mensen er altijd voor me zijn. Moet ik dan af en toe eventjes alleen zijn dan is dat niet erg. Maar natuurlijk zou het wel erg fijn zijn als u me de tijd wilt geven dat te leren, dat het alleen zijn zeker niet de hele dag duurt en dat ik mag leren er op te vertrouwen dat u altijd weer bij me terug komt.

Ik kan het echt goed met iedereen vinden, met alle honden, alle mensen groot en klein en zelfs met katten heb ik geen probleem.

Mag ik heel misschien dan bij u komen wonen? Ik verlang er al zo lang naar. Als u nog niet overtuigd bent of gewoon meer wil weten, leest u dan hier meer over mij.


Geboren om onze harten te winnen, misbruikt voor de jacht en races

Het is weer bijna 1 februari. Traditioneel luidt dit in Spanje het einde van het jachtseizoen in. Voor de galgo’s en podenco’s vaak een gevreesde dag. Voor hen wordt dan over hun lot beslist………mag ik nog een tijdje leven, of is het gedaan met mij.

Twee jaar geleden stond er een uitgebreid artikel te lezen over dit onderwerp in Spanje vandaag. U kunt dat hier nog eens nalezen als u dat wilt.

In Spanje zelf, maar ook in andere Europese landen, wordt de weerstand tegen deze jacht én het gebruik op de racebanen elk jaar groter. De protestacties en manifestaties worden dit jaar gehouden op 2 februari a.s. in tenminste 25 Spaanse steden. Veel andere landen kennen hun eigen manifestaties. Soms ook op 2 februari, soms op een andere datum. Deze manifestaties worden dit jaar onder andere gehouden in Amsterdam, Keulen en Gent.

Het is ondanks alle inspanningen van nationale en internationale organisaties niet eenvoudig het tij te keren, met name omdat er veel geld in omgaat. Hierover schreef Spanje vandaag vorig jaar dit artikel.

Lees hier ook nog een (in het Nederlands vertaald) artikel over de Galgo mishandeling in de Spaanse krant Público.

Jaarlijks worden tenminste 50.000 spaanse windhonden gedumpt of gedood. Dit moet een halt worden toegeroepen. Steun ons en daardoor de honden alstublieft. Wordt donateur zodat wij ook uw gift kunnen gebruiken om het welzijn van de honden te verbeteren met als einddoel dat zij een dierwaardig bestaan mogen genieten en er een einde komt aan het misbruik. Deel dit bericht op uw social media. Roep uw netwerk op mee te helpen. Anno 2020 kunnen we dit toch niet meer tolereren. Leest u hier over de manifestaties in Nederland en Spanje van zondag 2 februari jl.


Twee honden halen, vier honden redden

Begin januari hoorden we dat er nu al verschillende shelters zijn die noodgedwongen honden in de perrera (dodingsstation) moeten laten zitten, ze zijn allemaal overbelast en ruimte om nieuwe honden op te nemen is er niet meer. Geld om de honden onder te brengen bij een hondenhotel, zodat we tijd voor hun kunnen rekken, is er niet. Pas als er honden vertrekken naar hun adoptiegezin, zou er weer plaats vrij komen.

Met vereende krachten hebben we er aan gewerkt om in elk geval een deel van dit probleem op te kunnen lossen. Acties opzetten, fundraising, extra aandacht op Facebook vragen en ook financiële adoptie zodat er een of twee honden uit de perrera konden worden gehaald en tijdelijk tot er plek zou zijn in de shelter in een doghotel mochten gaan wonen. Maar ijzer met handen breken gaat helaas niet. Er waren wel een aantal honden al geadopteerd, maar de vluchten was het probleem.

En dus besloten we zelf te gaan reizen. Zo gezegd, zo gedaan. Het is zo’n geweldig goed gevoel. Twee honden die weg mogen uit de shelter, naar hun eigen gezin. Twee adoptiegezinnen die dolblij zijn dat hun hond komt. En bovenop alles………….twee honden die hierdoor een plekje kunnen krijgen in de shelter en daardoor van een wisse dood worden gered. Wat is er nou toch mooier dan vier honden in één keer te kunnen redden. En hoeveel mooier kan het worden….. Op 13 januari kregen we van een van de shelter te horen dat de perrera mededogen had getoond met een aantal van de honden. Leest u hier verder voor de rest van het reisverslag.


Een nieuw jaar: nieuwe kansen.

Het nieuwe jaar is weer begonnen, goede voornemens zijn nog intact en nieuwe plannen, dromen en wensen worden vol op nagestreefd. Het moment van reflectie, terugkijken en afsluiten zit er weer op. Maar wat als je een galgo of podenco bent, die met smart zit te wachten op adoptie – ergens in een shelter in Spanje of in een pleeggezin hier in Nederland? Dan kun je niets afsluiten, maar alleen maar hopen, dromen en wachten…

In 2019 verscheen er 23 keer een “Hond van de Week” bericht op deze website. Bedoeld om honden die al lang op een nieuw en beter leven wachtten, of die we om een andere reden graag zo snel mogelijk geadopteerd zagen, opnieuw onder de aandacht te brengen – natuurlijk in de hoop dat zijn of haar toekomstige baasje het bericht zou zien. 12 van deze 23 honden zijn inmiddels geadopteerd, of in elk geval gereserveerd! Hier zijn we natuurlijk ontzettend blij mee en dankbaar voor. Maar helaas betekent dit ook dat er nog 11 honden zijn, die ondanks deze extra moeite soms een jaar na dato (Daniela en Delli) nog steeds zitten te wachten op hun nieuwe en betere leven…..leest u hier hun verhaal nog eens.

Column Bernarda 7, Ouderdom komt met gebreken

Bernarda’s ware liefde is Wally. Ze is dol op hem en dat is gelukkig wederzijds. Alleen wordt haar vent nu echt een dagje ouder en brengt dit ietwat ongemak met zich mee.

Wal kan zijn plas niet altijd meer ophouden. Althans, dachten we. Hij vindt de bench echt een veilige, fijne plek, maar ik vind het niet prettig als hij daar de nacht in moet doorbrengen, ook vanwege zijn brozer wordende lijfje. Bovendien lag hij soms dan toch op nat geplaste dekbedden en kleden. Vervelend voor hem.

Regelmatig maakte hij ons wakker en lieten we hem in de tuin middenin de nacht, om daarna weer naar boven te stommelen en verder te slapen. Vaak lag er iemand op de bank in zijn nabijheid. Ook overdag om de paar uur naar buiten. Maar het kwam voor dat er een plas lag in de kamer als hij buiten was geweest nét voordat de volgende in het gezin naar beneden kwam. Zoonlief verdacht Wally van ondeugd. Echtgenoot was in twijfel en dochter meestal niet thuis (haha).

Wally is altijd een jochie gebleven, zijn lieve babyface heeft ie nog steeds, dus ik verdenk hem nooit van oplichting. Terwijl ik er toch regelmatig getuige van ben dat Wal best lelijk kan doen. Tegen bezoek (hij heeft zeer ervaren lieve hondenvriendin gehapt, twee weken geleden nog *zucht*), tegen de katten binnen – die bij ons horen – als het zo uitkomt, tegen de hond van onze zoon, ze hoeft soms alleen maar langs te lopen enz. enz. Hij is een grumpy old man.

Bernarda ziet dit alles door de vingers. Zij daagt hem uit tot een spelletje, waar hij graag op ingaat. Weliswaar raakt hij wat sneller buiten adem, maar hij huppelt nog zo graag samen met haar en maakt gekke sprongen. De lelijke dingen negeert Ben, ze is niet onder de indruk als hij gromt tegen een andere hond en durft ook gerust iets bij hem weg te pikken. Zo prachtig om te zien, want Bernarda mag dit gewoon. Ik heb Wal nog nooit tegen haar horen mopperen. Ze zijn een geweldig stel. Een romantische film is er niets bij.

Omdat ik toch Wally gewoon liever vrij rond laat lopen en hij dan zelf een keuze kan maken waar hij gaat liggen zocht ik naar een oplossing voor zijn incontinentie. Want ik geloof zelf echt dat het dat wel degelijk is. Ik ben niet van de medicatie tenzij het echt niet anders kan, dus mijn “Eureka!” moment kreeg ik bij het zien van hondenluiers. Het pak dat wij nu in huis hebben is ontwikkeld samen met dierenartsen en echt voor de reu die wat moeite heeft met zijn plas ophouden en/of na een operatie bijvoorbeeld aan de plasbuis.

Nee, het is geen trainingsmiddel. Maar toch.

Wal plast zelden of nooit in de luier. Als het al een keer voorkomt absorbeert deze dit echt super, net als bij een baby. Er lijkt toch een preventieve werking vanuit te gaan. Wally heeft hem alleen om als we een aantal uren weg zijn overdag, nadat hij goed is uitgelaten. Zodra we thuis zijn gaat ie af en laten we hem weer buiten. En hij draagt er een in de nacht. Het werkt voor iedereen heel erg fijn (al heb ik de mannen op twee benen wel even moeten overtuigen). Wal heeft er geen last van, hij kan gaan en staan waar hij wil, is nog net zo ondeugend als altijd en ligt er ook nog eens heerlijk ontspannen in te slapen. Kortom iedereen opgelucht. En Ben geeft er niets om dat haar kerel in een luier rondloopt zo nu en dan.

Dat is nou echte liefde!

Drie Spaanse windhonden, twee liefdevolle baasjes, en 5 veroverde harten.

Agustín ging, Ángel en Candy kwamen.

Agustín was een brindle Galgo die geschat werd op 8 jaar. We werden eind 2018 verliefd op zijn mooie, veelzeggende ogen. Dit is hem!! Dit is de hond waar we naar op zoek waren.

Februari 2019 mocht ik onze lieve Agustín op halen in Spanje. Het was een prachtig avontuur.  Ik heb kennis gemaakt met mensen van de shelter “Galgos en Familia” bij wie de Galgo en Podenco de rode draad is in hun leven. Het is zo mooi om te zien dat er in Spanje heel veel mensen zijn die wel degelijk begaan zijn met het lot van de Galgo en Podenco. Zij distantiëren zich heel duidelijk van de wanpraktijken die plaatsvinden op de renbaan en op het platteland van Spanje, waar de jacht met Galgo’s en Podenco’s plaats vindt. Zij investeren praktisch alles dat ze ter beschikking hebben in deze “afgedankte” honden. Zij rapen de “stukken” bij elkaar daar waar de overheid het sterk laat afweten. Zij voegen letterlijk de daad bij het woord; mooi om te zien.

Wat een avontuur om je adoptiehond zelf mee te nemen naar Nederland. Het was een bijzondere ervaring die ik niet snel zal vergeten. Leest u dit ontroerende verhaal hier verder.

10 voor twaalf voor 10 prachtige galgo’s

Begin januari kregen we bericht van een van onze shelters dat er in een zogenaamd “high killing station” tien prachtige galgo’s zijn gebracht. Zover we weten had de galguero – zoals vele andere jagers met hem – dit seizoen weinig succes met het jagen. De konijnenpopulatie in Spanje lijdt namelijk aan een ernstige ziekte. Van oorsprong werden de honden veelal gebruikt voor de hazenjacht, maar omdat die slechts weinig worden gevonden in met name het zuiden van Spanje, worden ze ook vaak gebruikt voor de konijnenjacht. We begrepen dat deze galguero er om reden van deze konijnenziekte mee is gestopt, maar het is bijna onmogelijk daar zekerheid over te hebben. Noch de jager noch de perrera geven makkelijk informatie.

Een high killing station betekent dat de honden vanaf de dag van ontvangst in de perrera nog 15 dagen mogen leven. Zijn ze na die 15 dagen nog niet gereserveerd of geadopteerd, dan laat men ze inslapen. We weten nog niet of het reuen of teefjes zijn, hun leeftijd is van de meesten van hen onbekend, namen hebben ze niet. In de perrera, zeker in dit type, zijn ze slechts een nummer. Meer niet. Van wat liefde, aandacht, goed en voldoende eten en dergelijke is geen sprake. Ze zijn slechts nummer 101, 102, 103, 104, 105, 106, 107, 108, 109 en 110.

Gelukkig weten we inmiddels dat deze honden allemaal zijn gered, onder andere door uw hulp, en een aantal van hen staat inmiddels ter adoptie gepubliceerd op onze website. U kunt als u dat wilt hier nogmaals het hele bericht lezen dat we toen hebben geplaatst.

Help onze shelters de honden helpen!


Medio maart zal onze bus weer naar Spanje gaan rijden, volgeladen met de grote kooien waarin een week later de geadopteerde honden weer naar Nederland komen, maar ook volgeladen met allerlei hulpmaterialen voor onze shelters. Wij kunnen dat niet alleen, niet zonder uw hulp.

Het is voorjaar, zoveel honden na het einde van het jachtseizoen nog rondzwervend, veel honden gelukkig al gered in de shelters. Wat zij vooral heel hard nodig hebben zijn zaken zoals ontwormingsmiddelen, (rekbaar) verband, middelen tegen teken en vlooien en dan natuurlijk met name de middelen die ook goed werken tegen de gevaarlijke hartworm en tegen de zandvlieg die Leishmania kan veroorzaken. Hierbij kunt u o.a. denken aan het merk Stronghold.

Medicijnen zijn altijd hard nodig en alle mogelijk denkbare medische hulpmiddelen. Een aantal van onze shelters heeft namelijk ook een kleine OK waar eenvoudige ingrepen kunnen worden uitgevoerd, want zij kunnen de kosten niet dragen om elke hond voor elke ingreep naar een dure kliniek te brengen.

Hoe kunt u ons daarbij helpen? Wij hebben een aantal mogelijkheden voor u op een rijtje gezet:

  • Vraag uw huisarts, uw apotheker, uw dierenarts naar middelen (medicijnen, verband, steriele gaasjes, bloedstelpende middelen, injectiespuiten en -naalden enzovoorts) die zij niet meer kunnen of mogen gebruiken en vraag hen ze te doneren;
  • Kent u mensen die in ziekenhuizen werken, vraag hen om overbodige middelen of middelen die over datum zijn en gebruikt zouden kunnen worden voor dieren. Dit mogen ook spullen van een operatiekamer zijn. In Spanje kan en mag het dan namelijk nog wel gebruikt worden;
  • Vraag uw dierenwinkel om allerlei producten voor dieren die zij niet meer kunnen verkopen, met name natuurlijk de producten die wij hier al veel eerder noemden. Maar alle andere artikelen zoals bijvoorbeeld shampoos, halsbanden, riemen, enzovoorts zijn ook meer dan welkom;
  • Vraag alle mensen in uw netwerken via social media hetzelfde te doen.

Hoe komt dat dan bij Greyhounds Rescue Holland en vervolgens bij de shelters zult u zich afvragen. Daar hebben wij iets voor bedacht. Laat u ons alstublieft zo snel mogelijk weten óf u er in bent geslaagd in te zamelen en wat u hebt kunnen inzamelen, onder vermelding van uw adres via email info@greyhoundsrescue.nl.

Wij zullen dan een planning maken om in de tweede helft van februari of wellicht nog begin maart door Nederland en België te gaan rijden om bij iedereen alles op te halen, zodat het tijdig de bus in kan en wij de shelters weer kunnen helpen. Natuurlijk is het het allermooiste als u dat samen met een aantal mensen in uw omgeving doet en dat we dus de inzameling van meerdere mensen op één adres kunnen ophalen.

Alvast heel veel dank namens al onze teams, de shelters, de vrijwilligers daar en vooral alle honden in Spanje.