Dit is niet de eerste keer dat ik een stukje voor Greytnews schrijf maar wèl de eerste keer dat ik denk: wat zal ik nu eens schrijven over de lieve honden. Zo schreef ik eerder om eens te overwegen een al wat oudere hond te adopteren of eens na te denken over het adopteren van een zwarte hond aangezien die in Spanje geen enkele kans meer maken nadat zij hun diensten hebben bewezen als racehond of jachthond.

Ook heb ik meerdere keren geschreven over onze eigen Spanjaarden die allemaal, stuk voor stuk de liefste honden ter wereld zijn. Uiteraard zijn ze zó lief, dat ik er gerust nog menige column aan zou kunnen wijden maar ik heb een onderwerp gevonden waar ik nog niet eerder over gerept heb en dat komt omdat ik vind dat je daar heel secuur mee om moet gaan.

Dat een dier nog zóveel vertrouwen heeft.

Het “willen van een adoptiehond” en vervolgens een keuze maken uit (helaas) heel veel honden die allemaal op de site van, in ons geval stichting GRH geplaatst staan, moet je met grote zorgvuldigheid doen. Er staan weliswaar zoveel mogelijk karaktereigenschappen vermeld bij iedere te adopteren hond maar het gedrag van een hond in een shelter kan anders blijken dan wanneer de hond in een huiselijke omgeving woont. Meestal heeft dit een nog positievere hond tot gevolg maar… houd er ook rekening mee dat een hond, die meestal vreselijk veel ellende heeft meegemaakt, misschien… héél misschien, een iets ander hondje is dan je graag zou willen. Ik zeg er bij dat het gros, met alle gruwelijkheden die zij hebben moeten doorstaan, tè lief voor woorden is. Dat een dier nog zóveel vertrouwen heeft in “de mens” is eigenlijk onbegrijpelijk en helaas is er heeeeeeeeeel af en toe een hondje bij, die weliswaar geen mens (of dier) kwaad zou doen maar wel een klap heeft meegekregen. De enige die het recht zouden hebben om teleurgesteld te zijn, zijn de honden want die hebben allemaal een andere kant van “de mens” meegemaakt. Kijk goed naar de foto van de hond op de site. Lees de beschrijving maar houdt vooral ruimte voor wat de uitgekozen hond nog meer (of minder) is dan dat wat erbij vermeld staat. Dat komt niet omdat de mensen van de shelters of andere opvang de verhalen mooier willen maken dan de werkelijkheid maar puur omdat zij de honden nooit één op één kunnen beoordelen.

Mag het?

Denk goed na. Heb ik tijd, geduld, doorzettingsvermogen maar vooral gigantisch veel liefde in mij zodat “mijn hond”, wat voor hond het ook is, zichzelf mag zijn. Timide? Beetje bang? Niet uitbundig? Tijd nodig? Veel liefde? Geduld? Misschien alles bij elkaar? Nou en? Mag het? Ja dat mag. Van ons wel in ieder geval en van de meeste dierenliefhebbers ook maar als je geen begrip hebt voor de situatie waar zo’n hond uitkomt, neem dan een teddybeer maar wees alsjeblieft niet teleurgesteld in jouw beestje.