24 maart, mijn verjaardagscadeau van man en kids, drie dagen naar Malaga. Daar ging ik, op naar de shelter! Dit was al heel lang een wens van mij en ik kreeg het op mijn “Sarah” verjaardag. ’s Morgens vroeg 24 maart om 7.00 uur de lucht in op naar het zonnige zuiden samen met Melvin. De reis verliep voorspoedig. Aangekomen in Malaga, een auto gehuurd toen door naar het hotel en wachten tot morgen. De dag erna kon ik een dag meelopen in de shelter. Spannend en mooi tegelijk. Ik heb altijd in een hondenpension gewerkt, training, voeding, etc het gehele plaatje. Op dit moment werk ik met paarden, coaching, voedingsadvies etc. Vandaar deze wens, meelopen in de shelter van Malaga. Ook ik ben al 6 jaar besmet met het Galgovirus, vier jaar geleden hebben wij Talia (nu Sarah) geadopteerd, uit de shelter van FBM.

Wat een informatie, alles nam ik in mij op en tegelijkertijd veel foto’s en filmpjes gemaakt en natuurlijk de honden vertroeteld.

Ook onze jongste zoon heeft een Galgo (dus de besmetting gaat door). Maar eindelijk 25 maart, we mogen. We rijden met de huurauto naar de shelter, klein half uur van het hotel. Rond half elf zijn we er en besluiten maar gewoon door de poorten te gaan, op naar het geblaf in de verte. We zijn binnen, de vrijwilligers stellen zich voor. Enthousiaste meiden spreken gebrekkig Engels maar dat maakt niet uit. Met “handen en voeten” werk kom je er ook. Vera was nog niet aanwezig, maar dat maakte niet uit wij redden ons wel.

honden-reis

Energie

De vrijwilligers gaan door met hun werk en wij vermaken de honden wel. Waanzinnig! Uniek! Wat een mooie energie de Galgo’s, leuke lokatie, mooie binnentuin met zwembaden en teilen, en schone hokken en kleden. Er was wel veel was weg te wassen want het had paar dagen geregend. Intussen was Vera gearriveerd. We hebben gezellig over de shelter gesproken en de honden. Wat een informatie, alles nam ik in mij op en tegelijkertijd veel foto’s en filmpjes gemaakt en natuurlijk de honden vertroeteld. Na een aantal uren zijn wij weer naar het hotel gegaan met de mededeling van Vera; als jullie morgen zin hebben dan mogen jullie zeker weer komen hoor! Nou en dat gebeurde.

Het roedel “lezen”

26 maart op naar de shelter, nu wetende wat er ging komen, had ik er ontzettend veel zin in. Die dag wilde ik echt de roedel gaan “lezen” (de honden beschrijven) het waren er ongeveer 35 stuks. Een mooi aantal en de vrijwilligers doen ze in groepjes van 8 stuks naar buiten… Eerst vertroetelen en met ze spelen, dan vormt de groep zich en gaan kijken wie er op welke plek staat in de roedel. Super om te doen! En wat zijn ze prachtig! Niet van alle 35 kan je een beschrijving geven maar er was wel duidelijk te zien wie op welke plek staat in de groep.

Vera vertelde over haar verleden en tegelijkertijd haar werk met de Galgo’s. Wat een bevlogen vrouw, altijd bezig met regelen/bellen.

Kracht, dominantie, onderdanig zijn etc. De vrijwilligers gingen aan het werk, en wij deden de honden, het was mooi om de groep rustig te houden door de evt “spelbrekers” even aan de lijn te houden om ze na een kwartiertje weer tussen de groep te doen en dan kijken hoe het toen ging. Mooi, want dan letten ze op mij en gaan dan veel voorzichtiger met de groep om.  Zo hebben wij een aantal uren doorgebracht. Intussen was Vera weer in de shelter en zijn we met haar naar een buurtcafé gegaan, gezellig wat drinken. Vera vertelde over haar verleden en tegelijkertijd haar werk met de Galgo’s. Wat een bevlogen vrouw, altijd bezig met regelen/bellen.

66

Wat kunnen wij veel van de Galgo’s leren

Na twee mooie dagen in de shelter ging ik voldaan naar het hotel, vol van de verhalen en de mooie energie van de Galgo’s. Wat kunnen wij veel van de Galgo’s leren. ’s Avonds 26 maart vlogen wij weer terug naar Nederland met twee honden uit een shelter van Sevilla Tuna en Leda. Voldaan en met een hoofd vol  informatie. Wat ben ik dankbaar dat ik dit mee heb mogen maken en ga zeker nog een keer terug!

Groeten, Manja en Melvin