Pas de eerste twee shelters van deze reis, en nu al zo veel dankbaarheid, liefde en passie mogen zien. De bezoeken aan Huella de Jáen en Galgos del Sur waren hartverwarmend…

Zo’n 650 km en 6,5 uur later werd de eerste shelter van dit Spanje-bezoek bereikt: omstreeks half 4 vanmiddag kwamen Richard en Matthieu aan bij Huella de Jáen. Na zo lang in de bus te hebben gezeten, was het enthousiasme en de liefde waarmee de geredde galgo’s en podenco’s het bezoek kwamen verwelkomen een beetje als een warm bad. Je weet meteen weer waar je het voor doet: om deze lieve kanjers een beter leven te bieden. Het ontmoeten van de honden waarvoor we ons het hele jaar zo inzetten is een mooie beloning en tevens een goede motivatie. Maar niet alle gezichten waren nieuw, enkele honden waren bekend en het is extra fijn om hun te kunnen zien en knuffelen. En geknuffeld werd er, zo veel als de galgo’s maar konden!

Maar niet alleen het ontvangst van de honden was super, ook het ontmoeten van de geweldige vrijwilligers van de shelters was fijn. Een klik is er meteen, want je hebt samen hetzelfde doel. De vrijwilligers werken elke dag ontzettend hard om zoveel mogelijk honden te redden en hen zo goed mogelijk op te vangen. Daarbij zijn ze gewend om te roeien met de riemen die ze hebben. Ze waren dan ook ontzettend blij met alle spullen die we voor hen hadden meegebracht. De dankbaarheid kwam werkelijk uit het hart!

Na een kort bezoek aan Huelle de Jaén, ging de reis nog ruim 100 km verder naar Córdoba, waar Matthieu en Richard de tweede shelter van deze reis bezochten: Galgos Del Sur. Het werd al donker tegen de tijd dat ze bij deze shelter aankwamen. Hier werden ze net zo hartelijk ontvangen als in Jáen en ook hier waren ze ontzettend blij en dankbaar met de hulpgoederen die we voor ze hadden meegenomen. Daarna volgde een rondleiding door de shelter, en de ontmoeting met Binti, Obi en Dartacan, de drie galgo’s die mee terug naar Nederland mogen. Waar ik vanochtend nog een oproep deed voor een gouden mand voor Dartacan, is deze zo’n 10 uur later wellicht gevonden. Dartacan is namelijk gereserveerd! We zijn ontzettend blij voor hem en op het filmpje hieronder is te zien hoe dolblij hij hier zelf mee is!

Dat in Spanje huisdieren een heel andere status hebben als in Nederland werd ook in deze shelter pijnlijk duidelijk. Het stikte er namelijk van de Yorkshire terriers. De vrijwilligers vertelden dat er een inval was gedaan in een appartement waar 70 van deze hondjes op elkaar gepropt moesten leven. Alleen maar omdat hun bazinnetje een extreem geval van verzamelwoede had… Gelukkig hebben verschillende shelters aangeboden om een deel van de honden op te vangen zodat ze niet in een perrera zouden belanden!

Na het bezoek aan Galgos del Sur was het tijd om te gaan eten, wat gemakkelijker gezegd dan gedaan bleek. Maar na een warme maaltijd en ontspannen drankje was het weer tijd voor bed. Morgen staan namelijk alweer de volgende shelter-bezoeken op het programma: Galgo Freedom en Galgos en Familia. Beide shelters zijn gelegen in Málaga, op bijna 200 km rijden van Córdoba. Bij Galgos en Familia wachten een zestal galgo’s op hun aanstaande vertrek naar Nederland. Morix, Oslo, Marea, Dartanan, Nevada en Gorka mogen namelijk met de bus mee terug. Vijf van hen zijn al geadopteerd, maar Marea, een lieve galga van ruim 6 jaar oud, zoekt nog naar een fijn thuis waar ze van haar oude dag mag genieten. Bent u een geduldig baasje met windhond ervaring en denkt u een verlegen galga uit haar schulp te kunnen laten kruipen, klik dan hier voor meer informatie over Marea. Wat zou het fijn zijn als er bij haar aankomst in Nederland ook een geschikt plekje voor haar is gevonden!

We houden u graag op de hoogte van de belevenissen van Richard en Matthieu. Klik hier voor het volgende reisverslag. Heeft u het reisverslag van gisteren gemist, klik dan hier!