“Hond die al langer op de site staat” is een categorie die honden krijgen na 6 maanden. Dat is een half jaar. Een fractie van de tijd die Piscis al wacht op adoptie. Zij wacht namelijk al sinds augustus 2018. Al bijna twee jaar. We hopen zo dat ze dit trieste “jubileum” niet hoeft mee te maken, maar dat ze voor die tijd haar eigen thuis heeft gevonden. Helpt u haar mee zoeken? Ze stelt zich graag even aan u voor.

Piscis is het Spaanse woord voor het sterrenbeeld vissen. Het sterrenbeeld waarbij eigenschappen horen zoals dromerig, gevoelig en een groot hart. Ik denk dat ze me om deze redenen zo genoemd hebben. Piscis, dat ben ik dus, letterlijk en figuurlijk! Ik ben best een beetje trost op mijn naam. En zoals je van zo’n naam verwacht, ben ik een ontzettend lieve, aanhankelijke hond. Wat ben ik graag bij mensen in de buurt zeg! Zelfs vreemden vind ik gezellig. Ook met honden ben ik sociaal. Van tijd tot tijd ren en speel ik graag. En oh, wat vind ik het gewéldig als ik mee mag gaan wandelen! Kortom, ik heb een fantastisch karakter!

Maar ondanks dat, wacht ik al twee jaar op adoptie. En ze hebben mij verteld dat het nog wel eens véél langer kan gaan duren voordat ik mijn eigen thuis vind, als ik ooit mijn eigen thuis vind… Ik heb namelijk de pech dat ik moeder natuur tegen me heb. Ik ben een podenco mix – een ras dat in Spanje echt het laagste ras is dat er bestaat en dus ook zo behandeld wordt. Ook in andere landen zijn wij niet zo populair en dus moeten podenco’s vaak veel langer wachten op adoptie dan galgo’s… Jammer maar helaas…

Zoals ik al zei, ben ik een mix. Niet alleen podenco dus, maar ook nog iets anders. Ze vermoeden dat ik wat Stafford bloed heb… Nog iets wat ik tegen me heb. Want mensen zien Staffords als agressieve vechthonden… Wist u dat een Stafford oorspronkelijk een kruising is tussen een buldog en een terriër? Niet echt de meeste indrukwekkende of agressieve honden… Van oorsprong is een Stafford een enorm lieve, zachte en erg verdraagzame hond. Kijkt u eens naar mijn foto en zegt u dan zelf, die laatste omschrijving past toch veel beter bij mij? Bovendien vind ik dat ik er een leuk, uniek koppie door heb. Maar het stigma – gecreëerd door baasjes die veroordeeld zouden moeten worden in plaats van ons ras – werkt tegen me; jammer maar helaas…

Maar, zeggen ze hier, al zou ik iemand tegen komen die daar doorheen kan kijken. Die mijn lieve, zachtaardige karakter kan zien en op basis van mijn beschrijving kan geloven dat ik echt een lieve, vriendelijke, mensenvriend ben, dan nog is de kans dat ze voor mij kiezen klein. Ik verkeer namelijk niet in top conditie… Ik vind het heel naar om te moeten vertellen, maar ik lijd aan Filaria, oftewel hartworm. Dit is bijna mijn dood geworden, want toen ik ziek werd en bijna niet meer kon ademen, zocht mijn baasje geen hulp voor mij. Podenco’s zijn het laagste ras, weet u nog? Ik had zo’n geluk dat ik gevonden werd en dat ik nog gered kon worden! Ik was al zo ziek, dat de behandeling me ook fataal had kunnen worden… Nu ben ik weer opgeknapt, maar de oude zal ik nooit meer worden. Mijn hart werkt op ongeveer 70% van zijn capaciteit. Dit kunt u vergelijken met een oude hond, terwijl ik pas een jaar of 5 ben… Ik vind wandelen echt fantastisch – weet u nog? – maar echt lange stukken houd ik niet vol. Spelen met andere honden vind ik ook super leuk, maar samen wonen met een pup die de hele dag vermaak van me wil dat is ook te veel gevraagd… Jammer, maar helaas…

En het is niet alleen dat ik de energie – of liever de vermoeidheid – van een senior heb, het is ook dat ik nog altijd behandeling nodig heb. Elke 3 maanden moet ik een speciale ontwormingskuur. En mijn baasje moet een scherp oog op mij houden – hoest ik veel? Ben ik kortademig? – want mijn ziekte zou kunnen verergeren… Ik ben dus een hondje dat speciale aandacht nodig zal hebben, heel mijn leven lang. En tja, daar zit bijna niemand op te wachten… Jammer, maar helaas…

En dus zit ik, na twee jaar wachten, nog altijd in de shelter. Eigenlijk zou ik de moed beter op kunnen geven, maar stel nou… Stel nou dat er daar buiten ergens een baasje rondloopt die mij wél een kans wil geven? Die van me houdt en me mooi vindt, ondanks dat ik een podenco-mix ben. Die het niet erg vindt dat ik misschien wat Stafford bloed heb, omdat hij of zij weet dat ik in beginsel een vriendelijk en zachtaardig dier ben, en dat hoe ik me gedraag ook voor een deel ligt aan mijn baas. Stel nou, dat er iemand zou zijn, die niet afschrikt van het feit dat ik filaria heb. Maar dat er iemand is die juist daarom vindt dat ik een kans verdien? Die juist daarom me uit de shelter wil halen en me een kans wil geven op een mooi leven? Het enige wat ik hoef te doen, is die persoon te vinden! Helpt u me mee zoeken? Totdat ik die persoon gevonden heb, wacht ik geduldig verder…

Bent u benieuwd naar Piscis? Klik dan hier voor meer informatie en foto’s.