boaz6

9 april 2017

boazVandaag precies één jaar geleden hebben wij Boaz (toen nog Robert 2989), opgehaald in Oss. Na een helse rit van 30 uur stapte hij zwaar geïrriteerd uit zijn bench om eerst ruim 10 minuten lang een mega plas te doen. Santos was door het dolle, eindelijk had hij een vriendje om mee te spelen…daar dacht Boaz toen nog anders over. Op de reis naar huis viel hij als een blok in slaap bij dochterlief Feline op schoot (zie foto).

 

paard

Bij de eerste wandeling buiten was al snel duidelijk dat Boaz een (nog) sterk ontwikkeld jachtinstict had, bij het eerste geluid van een eend in het water, maakte hij een sprong als een Lipizzaner paard…lieve hemel, wat had ik nu aan mijn lijn hangen? Inmiddels loopt hij keurig mee, maakt geen gekke sprongen meer, maar…loopt hij los en er vliegt toevallig een fazant voor zijn poten weg, dan springt hij nog steeds even hoog om een poging te doen het dier te vangen.

Dat hoge springen was sowieso een dingetje, het eerste wat hij in de tuin probeerde was over de schutting van 180 cm te springen. Onze eerste klusje was om de poort te verhogen…dat gedaan hebbende, bekeek hij de boel eens grondig, deed geen pogingen meer om over de poort te springen (zo intelligent), liep naar de zijkant van de tuin om aan de kant van de buren over het hek te springen (vermoedelijk heeft Boaz behoorlijk wat podenco-bloed in zijn lijf)…om een lang verhaal kort te maken, de gehele tuin is nu voorzien van een hek van ruim 2 meter hoog. Inmiddels doet hij geen enkele poging meer om te ontsnappen, hij hangt zo enorm aan ons.

Zijn “broer” Santos vind het heerlijk om ’s avonds ingestopt te worden onder een dekentje, daar dacht Boaz ook anders over, na ook hem te hebben ingestopt, wist hij niet hoe snel hij onder die deken uit moest…ondanks dat het koud was, hij dulde geen enkele aanraking. Ook dat is na een jaar veranderd, hij gaat net als Santos op zijn bed liggen met een blik van: stop mij ook maar lekker in.

boaz5

Aanraken was eng…maar van lieverlee is hij veranderd in de allergrootste knuffelkont die je je voor kunt stellen, hij komt letterlijk met zijn kop tegen je aanstaan om uitgebreid te knuffelen en het lijkt haast wel alsof hij daarbij een grijns op zijn kop krijgt.

 

 

boaz2

 

Boaz weet inmiddels dat naar buitengaan betekend…we gaan lol maken, lekker wandelen, rennen, snuffelen en spelen, er is geen enkele noodzaak meer om te jagen. Dat hij lol heeft is duidelijk te zien…en dat is dan voor ons weer genieten.

 

Sinds begin 2016 plaats ik (Conny) de honden op de website van Greyhounds Rescue Holland en dan is het met al die mooie, lieve en leuke honden net alsof in je in een snoepwinkel werkt. Net als bij Santos (die overigens via een andere stichting bij mij is gekomen) wist Boaz direct een plekje in mijn hart te veroveren. Boaz heeft een week op de website gestaan, toen kon ik het niet meer volhouden te negeren dat ik als een blok voor hem gevallen was en ondanks zijn leishmania zijn we de adoptieprocedure gestart. Boaz krijgt 1 pilletje per dag en hij doet het gelukkig heel erg goed.

 

Sinds kort hebben Santos en Boaz er een “broertje” bij…Tofu (een mislukte poging hem als pleeghond in huis te nemen). Met een XL pup van net twee jaar oud beginnen we weer van voren af aan, ook hij moet leren dat naar boaz3buitengaan niet langer betekend dat er gejaagd moet worden, Tofu neemt de taak die hij in Spanje had nog heel erg serieus. Hij weet totaal niet hoe hij op andere honden buiten moet reageren…werk aan de winkel, maar we weten zeker dat het ook met Tofu gaat lukken, ook hij zal een perfect huishond worden die kan genieten van het leven. Want dat is wat je elke hond gunt…een fijn, gelukkig leven.

Onze bank is vol…we hopen heel lang van deze drie schatten te mogen genieten….

…..en voor alle andere honden op onze website hopen we dat ook zij een geweldig adoptiegezin zullen vinden, zodat ook zij een fantastisch leven als gelukkig huishond kunnen leven.