AlegrePandoraBoniUrsulaMunecoPitu Jara Duque

O wat een jaar!

2020 was een bijzonder jaar. Helaas niet alleen in de goede zin van het woord. Corona heeft enorm veel roet in het eten gegooid. 

De shelters, die wij ondersteunen, ondervonden en ondervinden hierdoor nog meer struggles dan normaal gesproken. 

Transporten, lastig verhaal ook vanwege de quarantaine en alle regels waar wij ons aan moeten houden. Zowel voor als tijdens de rit en na de aankomst van het transport. Alles heeft het team van GRH gegeven om juist nú de shelters te ontlasten en juist nú honden naar Nederland te halen. Alles om te zorgen dat de shelters toch weer nieuwe honden konden opvangen wanneer er weer ‘gelukkigen’ waren die naar hun liefdevolle thuis mochten reizen. 

GRH heeft een team dat niet opgeeft, maar zoekt naar mogelijkheden. Die mogelijkheden kosten ons wel veel geld. Logischerwijs kosten commerciële transporten meer dan bijvoorbeeld vluchten ( die simpelweg niet meer mogelijk zijn).

Wij laten ons niet kisten en gaan door!

Wat we ook heel hard nodig hebben, zijn pleeggezinnen én vaste donateurs. Waarom pleeggezinnen zo hard nodig zijn en heel belangrijk, kunt u lezen in deze feestelijke GreytNews. 

Verder in deze GreytNews mooie verhalen over onze oudjes. Geadopteerde oudjes en nog te adopteren oudjes. Wij denken niet zozeer in aantal jaren, waarin zij nog kunnen genieten van het leven, maar in kwaliteit. Hun tijd hier in een eigen thuis (soms pas na 10 of meer ellendige jaren) is letterlijk goud waard. 

Koekjes en niet zomaar koekjes. Koekjes met een bijzondere werking en een daarbij behorend bijzonder verhaal, de moeite waard om te lezen. 

Een mooie GreytNews met mooie, ontroerende en boeiende verhalen maar bovenal doordrenkt met hoop. Hoop op een mooi 2021, met of zonder Corona. 

Dit jaar kregen 165+ honden via GRH een eigen thuis. Het team wordt heel gelukkig van alle berichten en foto’s van de via onze stichting geadopteerde honden. Daarvoor onze grote dank. Vooral ook namens de shelters, die door deze foto’s strijdlust houden om ook in deze tijden door te zetten. 

We hopen ook in 2021 op u te kunnen rekenen. 

P.S een tip, doet u een andere hondenliefhebber een donateurschap voor onze mooie stichting cadeau 🙂

Ik hoop tot ziens in het aankomende jaar. 

Esther Versluijs

Voorzitter stichting Greyhounds Rescue Holland 


Ik weet niet of ik het kan

“Ik denk ook na over opvangen”, ze keek me aan. “Maar ik weet niet of ik het kan”, voegde ze eraan toe. En net toen ik mijn pleidooi wilde afsteken waarom je dit natuurlijk moet doen, begon iemand over iets totaal anders en was het moment voorbij.

Ik weet niet of ik het kan.
Ik wist ook niet of ik het kon. Wij wisten niet of we het konden, liever gezegd.
Maar als je het niet probeert weet je het nooit. Lees verder…


Miracles do happen

Over Lizzy heb ik al vaker iets geschreven, maar toen was zij nog een stuk jongere galga dan nu. Een oud dametje dus en net als bij mensen, geldt ook voor dieren dat ouderdom meestal met gebreken komt.

Zelf hebben wij uit Spanje een gevonden “voorwerp” (zoals ze in Spanje beschouwd worden). Geen windhond maar wel de liefste hond van de wereld. Zijn naam is Moosje en Moosje voelde zich niet zo lekker. Nooit eerder gingen wij in het weekend naar onze dierenarts maar op een of ander manier vonden wij het dit keer beter om dat wel te doen. Lees verder…


Yombo hondenkoekjes

Van een kennis kreeg ik onlangs te horen dat haar hond enorm veel last had van wagenziekte en dat ze alles al had geprobeerd, maar dat tot dan toe niets had gewerkt. Ze was nu bezig met ‘op maat gemaakte’ hondenkoekjes met kruiden.
Op maat gemaakte hondenkoekjes met kruiden? Mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Lees verder…


Je wordt ouder, Zappa

Twaalf jaar geleden kwam hij naar Nederland en in ons leven. Samen met zijn zusje Josephine, die elders onderdak vond. Onze Zappa. Een aandoenlijk pupje, maar wel een pittige jongen. Energiek en ondernemend. Hij dwong respect af bij andere honden en wond mensen om zijn pootjes. Een charmeur, al kon hij van tijd tot tijd ook humeurige kuren vertonen. Zappa wist van meet af aan precies wat hij wel en vooral ook niet wilde. Dat stak hij dan bepaald niet onder stoelen of banken. Als hij in de tuin en zeker op de hei kon rennen, voelde Zap zich helemaal in zijn element. Een gangmaker die iedereen te snel af was. Maar de afgelopen jaren sloop het pijntje-hier-pijntje-daar er onmiskenbaar in. Lees verder…