Akira kwam 10 jaar geleden in ons leven, nadat in een half jaar tijd onze Whippet en Saluki waren overleden. Wat een lieve hond is het! Met name als ze windhonden ontmoet dan kwispelt ze niet alleen, maar ontbloot ze haar tanden in een hartelijke lach.

Na het overlijden van onze Whippet en Saluki, bleef er nog 1 Saluki reu over en hiervoor wilden we gezelschap. Omdat ik geen pup wilde, maar wel een hond die met katten overweg kon, zijn we op zoek gegaan bij Greyhound rescue om een wat oudere hond een goed thuis te geven. Ik zag Pien van 4.5 jaar oud op de site staan, maar ze zou eigenlijk met haar “broer” van 10 jaar geplaatst moeten worden wegens een echtscheiding. Nu was het geen optie om een reu bij onze Saluki reu te plaatsen, maar toen ik informeerde, bleken de 2 al gescheiden bij een pleegadres ondergebracht te zijn en mochten ze apart geplaatst worden. Spoedig vertrokken mijn Saluki en ik naar dit adres om te zien of er over en weer een klik was. Dat was er gelukkig en Pien, al snel omgedoopt tot Akira, mocht mee naar huis.

Later kregen we nog contact met de vorige eigenaresse en van haar heb ik nog wat puppy foto’s gekregen. Zij vertelde dat Akira, samen met haar zusje, op de leeftijd van 9 weken gevonden was op een vuilnisbelt en naar het dodingsstation was gebracht. Gelukkig zijn ze hier snel uitgehaald door GRH en mee naar Nederland genomen.

Wat een lieve en makkelijke hond is het! Altijd blij om mensen en andere dieren te zien. Met name als ze windhonden ontmoet dan kwispelt ze niet alleen, maar ontbloot ze haar tanden in een hartelijke lach. Ze kan overal los lopen, doet niets tegen katten, eenden of wat voor dieren ook. Ze is een tikkeltje eigenwijs, maar blijft altijd bij ons in de buurt. Iedere ochtend gaan we naar de Rozendaalse hei, waar een groot losloopgebied voor honden is en ondanks haar leeftijd, inmiddels 14.5 jaar en een vergroot hart, komt ze regelmatig voorbij hollen en geniet ze nog van het graven in konijnenholen.

Twee maanden geleden dachten we dat het einde in zicht was. Ze kon plotseling niet meer lopen en was haar evenwicht kwijt. Na wat napluizen en een dierenartsbezoek, bleek het om het Idiopatisch Vestabulair Syndroom te gaan, dit is een evenwichtsstoornis die plotseling ontstaat en vanzelf binnen een paar uur tot 2 weken kan herstellen. Gelukkig heeft ze er nauwelijks iets aan over gehouden en kon ze na een weekje rust alweer mee naar de hei. Inmiddels heeft ze haar Saluki vriend en haar Old English Bulldog vriendin, die er later bijkwam, al overleefd en heeft ze weer een Saluki als gezelschap.

We hopen nog een hele poos van haar te mogen genieten.

Hartelijke groet,

Linda Seinhorst en een poot van Akira.